Je bent geliefd!

Het leven van een mens is kwetsbaar. Het ene moment staat het volop in bloei, het andere moment is er niets meer van over. Een mens leeft gemiddeld iets meer dan 80 jaar, maar velen halen dit niet. Goede vrienden van mij zijn al voor hun vijftigste overleden. Waarbij ze vrouw en kinderen moesten achterlaten. 

Hoe kwetsbaar het leven is, kunnen we lezen in het Bijbelboek 1 Petrus: 

De mens is als gras en zijn schoonheid als een bloem in het veld. Het gras verdort en de bloem valt af, maar het Woord van de Heer blijft altijd bestaan.
(1 Petrus 1 verzen 24 en 25)

We zijn dus als gras of als een bloem. Van bloemen kunnen we best een tijdje genieten. Wij hebben in onze tuin pionrozen die eerder jaar in mei hun pracht en praal tonen. Als het mooi en rustig weer is dan kunnen we er best een tijdje van genieten. Maar als er een storm komt of hevige regenval, dan is het zomaar afgelopen met de pracht en praal. Dan kunnen we weer een jaar wachten. Zo is het ook met een mensenleven. Vandaag mooi en sterk, morgen vervallen en uitgebloeid. 

Dit is best een deprimerende boodschap. Waarom zouden we nog genieten van het leven als het zomaar afgelopen kan zijn? Wat mij blij maakt en moed geeft, is de wetenschap dat Gods oog gericht is op ieder mens. Hij ziet jou en mij. Ook als het morgen afgelopen is, dan blijft Hij. God is de Eeuwige. Toen Jezus op aarde leefde had Hij ook oog voor de mensen om hem heen. Hij koos met zorg Zijn discipelen uit. Hij zag zieke mensen die tot Hem naderden. Hij zag Zacheüs in de boom. 

Ons leven lijkt broos en onbetekenend. Wat stellen wij nu voor te midden van miljarden mensen op deze aarde? Het is onvoorstelbaar, maar toch zijn we voor God allemaal evenveel waard. Hij ziet die miljarden niet als onbeduidende stipjes, Hij kent ieder leven. Zo groot is Hij. Zo liefdevol is Hij. 

Als er niets meer van ons over is, zoals de pionroos die door de stormwind is neergeslagen, dan is God daar. Mensen komen en gaan, God blijft.  

Foto: Unsplash