Koffie Tijd met Sido

Dromen in de kerk

2012-01-27T17:38:00.000+01:00

Nog even een vervolg op de blogberichten over de dromen. Wat is jouw beeld van de kerk? Roept het een positief over een negatief gevoel bij je op?

Ons beeld van de kerk wordt vaak bepaald door onze ervaringen. Ervaringen met de diensten: de preken, de liederen. En ervaringen met mensen. Deze ervaringen kunnen soms zo negatief zijn dat mensen volledig afknappen op 'de kerk'. Geloven mag wel, maar alsjeblieft geen kerk.
De kerk is zoveel meer. Het is een gemeenschap van volgelingen van Jezus Christus. Ondanks alle ervaringen mag er worden gedroomd over deze gemeente. God heeft een hart voor Zijn gemeente en we mogen (proberen) met Zijn ogen hiernaar te kijken. Dan verandert je blikveld. De mensen zijn er nog steeds. Niet altijd even lief, vriendelijk en aardig. Zondig. Met pijnlijke fouten.

En toch..is de kerk de plek waar God Zijn Koninkrijk gestalte wil geven.

Zwervers

2012-01-24T22:15:00.002+01:00

Op 20 februari mag ik een Bijbeloverdenking houden voor gasten van de Tweede Mijl in Amsterdam. Deze gasten bestaan voornamelijk uit dak- en thuislozen. Eind vorig jaar werd mij gevraagd of ik een overdenking wilde houden. En ik heb ja gezegd. Hoewel het een grote uitdaging voor me is. De belangrijkste vraag die me bezig houdt is wat ik zal vertellen. En welk Bijbelgedeelte zal ik kiezen. Ik zou zo graag willen dat wat ik vertel aansluit bij de situatie waarin de gasten zich bevinden. Zonder huis, inkomen, vaak verslaafd, geen familie of nabije vrienden. Kortom, eenzaam en alleen. In de Tweede Mijl krijgen de gasten de aandacht waar ze naar op zoek zijn. En ze krijgen brood, soep en drinken! Maar ja, eten en drinken worden door het lichaam opgenomen. Daar krijg je nooit genoeg van. Mijn gedachten gaan uit naar het hemelse Brood, dat verzadigt zoals voedsel nooit kan doen. En ja, dat hemelse Brood zegt over Zichzelf dat Hij geen plek had om Zijn hoofd neer te leggen. Kortom, dat hemelse Brood was zelf ook een Zwerver. Misschien kan ik in mijn overdenking een ontmoeting regelen tussen de Zwerver en een zwerver. De Zwerver die hemels Brood uitdeelt en de zwerver die nooit genoeg heeft aan eten en drinken. Gelukkig heb ik nog even de tijd om het een en ander uit te werken.

Een droom (slot)

2012-01-16T13:11:00.004+01:00

Ook voor pastorale nood is er alle aandacht. De verantwoordelijkheid voor de zorg van mensen ligt niet langer bij de kerkenraad. De wijken functioneren als nooit te voren en wijkleden vertrouwen zich graag aan elkaars zorg toe. Zo is er binnen iedere wijk een pastoraal zorg team en daarnaast kent iedere wijk een zogenaamd diaconaal team. Mocht er ergens in de wijk materiële nood zijn, of iemand om hulp verlegen zitten, dan staat het diaconale team paraat om hulp te bieden waar nodig. Daarbij wordt de hele wijk ingeschakeld.

Is dit de hemel op aarde? Je zou het haast zeggen. Toch gelooft men binnen mijn gemeente niet dat men zelf het Koninkrijk van God moet bouwen. God Zelf is daar de eigenaar, grondlegger en aanvoerder van. Hij wil hen gebruiken om mee te bouwen aan dit Koninkrijk. Eens zal alles nieuw worden en bij de wederkomst van Jezus zullen hemel en aarde samen één worden. Ook beseft men binnen mijn gemeente terdege dat deze wereld nog veel verleidingen, ellende en problemen kent. Ook mijn gemeente zelf staat middenin deze wereld. En dat is ook waar ze wil zijn. In de wereld, niet uit de wereld. Ze wil een boodschap brengen aan de mens van deze wereld, namelijk de boodschap van vergeving, vernieuwing en heil.

Hoewel de kerkmuren er nog steeds staan, zijn ze wel afgebroken. Ze vormen geen belemmering meer in de samenwerking met andere kerken. Niet dat mijn gemeente klaar is om één kerk te vormen met andere kerken. Daarvoor zijn er nog teveel verschillen. Maar er zijn duidelijke stappen gezet om tot meer samenwerking te komen.

En Gods Geest? Die waait waarheen Hij wil. Van oost naar west, of van zuid naar noord. Hij heeft in ieder geval nieuw leven gebracht. Binnen mijn gemeente, binnen andere kerken in Emmeloord en in Emmeloord zelf. Het is als de dorre beenderen die tot leven zijn gekomen. Samen één volk. Samen Gods volk.

Een droom (2)

2012-01-15T13:09:00.002+01:00

Intern is mijn gemeente qua structuur ingrijpend veranderd. Kerkleden worden bij alle activiteiten betrokken. Niet dat dit voor die tijd niet het geval was. Toch is er iets veranderd. Gemeenteavonden worden volop bezocht. Het bepalen van het beleid voor de gemeente is dichter bij de leden zelf komen te liggen. Iedereen wil meedoen met het nadenken over de toekomst van de kerk. Waar vooheen het bestuur en beleid werden overgelaten aan de kerkenraad en de leden slechts passief betrokken waren, is er nu bereidheid om mee te denken. Het is net alsof met het openzetten van de deuren van de kerk ook de deur voor Gods Geest Zelf is opengezet. Je voelt het als je in de gemeente bent, het waaien van Gods Geest. Die Geest heeft de predikant geïnspireerd tot een levende prediking, een boodschap die mensen oproept tot berouw en bekering. De boodschap spreekt de mensen aan. Velen komen tot de erkenning dat ze al die jaren op zondag wel aanwezig waren in de kerk, maar toch eigenlijk ook weer niet. Hun hart was toegesloten voor God. Gods Geest heeft echter harten geopend. Afgelopen zondag bijvoorbeeld, ging de preek over een oude en nieuwe jas. De oude jas was de jas van het oude leven zonder God, en de nieuwe jas die van het leven met God. Je moest eens zien hoeveel mensen hun oude jassen voorgoed hebben weggegooid.
Mijn kerk is een gemeente waar er warme aandacht is voor elkaar. Mensen in nood worden gezien en gehoord. Er is een ruime voorraad aan financiële middelen beschikbaar om deze mensen te helpen. De tekorten op de resultatenrekening zijn al sinds 3 jaar volledig verdwenen. Daarvoor in de plaats is er een groot overschot ontstaan en de kerkenraad heeft besloten dit overschot niet op te potten, maar direct te gebruiken binnen en buiten de gemeente.

Een droom (1)

2012-01-14T13:06:00.000+01:00

Kerst 2016 zit er weer op. Iedereen in Emmeloord heeft het er nog over. Wat voor bijzondere tijd het was. Normaal gesproken keek iedereen reikhalzend uit naar het eind van de kersttijd. In het nieuwe jaar gingen immers niet alleen de kerstboom en kerstversieringen het huis uit, maar ook de drukte. Drukte en verplichtingen. Een verplicht feestnummer, zo zouden Emmeloorders kerst ook wel kunnen omschrijven. Maar dit jaar was alles anders. Kerst was anders. Het was net alsof het oorspronkelijke kerstverhaal tot leven kwam. Niet de kerstman en kerstcadeautjes stonden centraal, maar de geboorte van Jezus. Zoals het hoort. De kerken in Emmeloord hebben hun uiterste best gedaan een prachtige themaweek te organiseren rondom Kerst. Het centrum van Emmeloord stond bol van de activiteiten, naast vele evangelievertellingen. Krachten waren ineen gebundeld. Waar normaal verdeeldheid tussen de kerken samenwerking onmogelijk maakte, was er nu onderlinge eensgezindheid. En dat straalde iets uit.
Mijn kerkelijke gemeente, al sinds jaren een bekende naam in de volksmond, maakte ook onderdeel uit van deze samenwerking. Het is een bruisende gemeente, die sinds enkele jaren besloten heeft om de deuren van de kerk letterlijk wagenwijd open te zetten. Mensen kunnen in en uit lopen tijdens de diensten, om zo eens vrijblijvend een blik te kunnen werpen naar wat het betekent om een dienst mee te maken. En in de zomer zijn er zelfs openlucht diensten, in samenwerking met andere kerken. Deze diensten trekken vele inwoners van Emmeloord, vanwege de boodschap die zo diep inbreekt in persoonlijke levens. Als gevolg hiervan zijn de kerken fors gegroeid en vele nieuwe bezoekers hebben zich laten dopen.

Leven en toekomst

2012-01-13T13:06:00.000+01:00

Een vervolg van de overdenking over Ezechiël 37.

Uiteindelijk werkt Ezechiël door naar de toekomst. God zal namelijk Zelf naar het volk komen en onder hen Zijn eeuwig verblijf houden (verzen 26 en 27). In vers 25 staat dat Gods dienaar David voor altijd vorst van het volk zal zijn. Deze profetie verwijst naar de (weder)komst van de Here Jezus. Hij is al Heerser over Zijn Koninkrijk, maar bij Zijn wederkomst zal heel de aarde dit zien. Hoewel hier één volk wordt beschreven (Israël), mag je mijns inziens hier ook de gelovigen vanuit de heidenen aan toevoegen. Samen één volk, Gods volk.
Tussen de ballingschap en het ultieme toekomstbeeld over de wederkomst ligt de tijd, waarin wij ook nu leven. Er is veel gebeurd in die tijd. Het volk is teruggekeerd naar het beloofde land. De Here Jezus is geboren, gestorven en weer opgestaan. En door Zijn leven, lijden en opstanding is de kerk ontstaan als Zijn lichaam, met daarin volgelingen vanuit allerlei landen, rassen en stammen. Ruim tweeduizend jaar na het ontstaan van de kerk mag zij nog steeds bestaan. Ook mijn gemeente maakt onderdeel uit van deze wereldwijde kerk. Voor deze gemeente wil ik de komende dagen een droombeeld schetsen, gebaseerd op Ezechiël 37.

Dood en leven

2012-01-10T16:59:00.000+01:00

Naar aanleiding van het Bijbelboek Ezechiël, hoofdstuk 37.

Ezechiël was een profeet tijdens de ballingschap van het land Israël. Het tien-stammenrijk Israël was al lange tijd geleden weggevoerd; nu was het de beurt aan de stam Juda, ook zij werden uiteindelijk weggevoerd in ballingschap. Ezechiël werd met hen mee weggevoerd naar Babel. Het is tijdens deze ballingschap dat Ezechiël profeteert namens God. De profetieën hebben betrekking op het weggevoerde volk. Het volk ligt in rouw, het zucht en steunt en ziet geen hoop meer. Ze zitten werkelijk bij de puinhopen van hun leven. In het eerste gedeelte van het Bijbelboek laat Ezechiël zien waarom het zover moest komen. Het volk was ongehoorzaam en God voelde Zich gekwetst. Het was door eigen schuld dat het volk nu haar wonden moet likken. Wat verderop in het Bijbelboek verschijnt er licht aan de horizon. Er rijst hoop voor het volk, want God zal Zijn beloften nakomen. Hij is een God van gerechtigheid en oordeel, maar ook een God van vergeving en vernieuwing. Hij zal alles nieuw maken. Ezechiël 37 laat zien hoe dit in zijn werk gaat. De dorre beenderen zijn als het volk dat er dood bij ligt. Doods en verlaten. Aan zichzelf overgeleverd. Maar dan gebeurt het: er verschijnen pezen en vlees en er groeit huid. En dan worden de aaneen gehechte beenderen doorblazen met levensadem. Het volk komt tot leven en wordt weer verbonden aan de levensadem van God. Daar begint het mee. Vervolgens is er de belofte dat het volk weer terug zal keren naar het land Israël. Niet alleen de stam Juda zal terugkeren, maar ook de overige stammen. En zij zullen weer samen één volk vormen.

Ook wij mogen bij dit volk van God horen. De vraag is of we levend of dood zijn. Heb jij het leven al gevonden? Laat je tot leven brengen door God.

Rare wereld

2012-01-05T10:30:00.002+01:00

Gisterochtend las ik in de krant dat psychiatrische patiënten die zijn opgenomen in een kliniek, 145 euro per maand zelf moeten ophoesten om hun verblijf te bekostigen. Naast de eigen bijdrage van 100 tot 200 euro per jaar. De zorginstellingen vrezen dat hun patiënten voortijdig hun verblijf zullen beëindigen, met alle gevolgen van dien. Ze belanden weer op straat, gaan door met gebruik van verdovende middelen. Via crisisopvang zullen we weer terugkomen bij dezelfde klinieken. Maar dan zal het een stuk slechter gesteld met hun gezondheid.

Als ik erover nadenk voelt het onrechtvaardig. Mensen die ziek zijn moeten steeds meer voor hun behandelingen gaan betalen. Alsof je er zelf wat aan kunt doen dat je ziek bent en zorg nodig hebt. En dan zijn het vaak ook nog de mensen die al niet zoveel te besteden hebben.
Het doet me terugdenken aan enkele jaren terug, toen mensen die geen aanspraak hadden gemaakt op de gezondheidszorg geld terug kregen gestort van de overheid. Ondanks dat het mijn banksaldo weer wat opkrikte, vond ik het toen al onrechtvaardig dat ik geld kreeg voor iets waar ik geen controle over had. Dat bedrag schonk ik dan ook het liefst zo snel mogelijk aan een goed doel. Omdat ik vond dat het niet mijn geld was.

Het lijkt mij dat er nog genoeg andere bronnen zijn waaruit de regering kan bezuinigen. Bijvoorbeeld op topsalarissen, bonusuitkeringen of gouden handdrukken...

Kosten berekenen

2012-01-04T09:55:00.000+01:00

Alle lezers van mijn weblog wens ik een mooi en gezegend nieuwjaar 2012!

Een nieuw jaar is altijd een mooi moment om na te denken over onze plannen voor dit nieuwe jaar. Misschien ga je wel afstuderen. Of staat de geboorte van een kind eraan te komen. Hoe het precies zal gaan weten we niet. Wat we wel mogen weten is dat we de leiding over ons leven in de handen van God mogen leggen. Bij Hem zijn we in vertrouwde handen.

Wat ik vanmorgen las in de Bijbel, in Lukas 14: 28-30, bepaalde mij bij een kasteel waar ik regelmatig langs rijd. Jaren geleden is men gebonnen met de bouw, maar vanwege gebrek aan financiën kon de bouw niet verder worden afgerond. Zie onderstaande foto.

Wat zegt Lukas 14: 28-30? 'Want wie van jullie die een toren wil bouwen gaat niet eerst de kosten berekenen, om te zien of hij wel genoeg heeft voor de bouw? Als hij het fundament heeft gelegd maar de bouw niet kan voltooien, zal iedereen die dat ziet hem uitlachen en zeggen: "Die man begon te bouwen, maar het karwei afmaken kon hij niet."

Dit Bijbelgedeelte heeft alles te maken met plannen en het van te voren berekenen van de kosten. Jezus volgen kost óók wat, en dat moet je van te voren wel goed door hebben. Zodat je niet voortijdig hoeft af te haken omdat je niet wist dat het zoveel zou kosten. Het verschil met bovenstaand kasteel is, dat Jezus Zélf belooft het karwei af te maken. Als wij maar bereid zijn om ons leven in Zijn handen te leggen.

Nieuwe moed voor 2012

2011-12-31T18:36:00.000+01:00

Het jaar is bijna afgelopen. We staan op de valreep van het nieuwe jaar 2012. Voor veel mensen een moment om zich te bezinnen op goede voornemens. Goede voornemens komen voort uit wat je belangrijk vindt. Eén van mijn favoriete schrijvers, Henri Nouwen, vond God het allerbelangrijkste in het leven. Graag deel ik een boodschap van zijn hand, waar je vol goede moed het nieuwe jaar mee in kan.

'We stoppen heel veel energie, tijd en geld in het afstand houden van elkaar. Een groot deel van het wereldvermogen wordt besteed aan zelfverdediging, behoud van invloed en bevoorrechte posities, en aan machtsuitbreiding. Stel je eens voor dat we al die energie zouden aanwenden voor vrede en verzoening! Zou er dan nog armoede zijn? Misdaad en oorlog? Stel je eens voor dat er tussen mensen geen angst meer zou bestaan, geen concurrentie, vijandschap, verbittering of wraakzucht. Stel je voor dat alle mensen op deze wereldbol elkaar de hand zouden reiken en één grote kring van liefde zouden vormen. 'Dat kan ik me niet voorstellen,' zeggen wij. Maar God zegt: 'Dat is precies waarvan ik droom: heel de wereld, die ik geschapen heb, levend naar mijn beeld en gelijkenis.'

Fijne jaarwisseling!

Lente in december

2011-12-29T21:07:00.000+01:00

Deze week op dinsdagochtend, toen ik aan het hardlopen was, voelde het aan als lente. Het bleef niet bij het gevoel alleen. Er was ongewoon veel vogelgeluid om me heen. De natuur lijkt in de war. Zal er nog winter komen? Wie weet na de jaarwisseling. Het lijkt mij leuk, nog wat sneeuw en ijs. En dan mag de lente wat mij betreft pas echt losbarsten!

Verzoening

2011-12-28T15:35:00.000+01:00

Hoe werkt verzoening? Henri Nouwen heeft er een mooi stukje over geschreven in zijn boek 'Brood voor onderweg'. Ik neem het graag over, zo vlak na Kerst.

'Hoe werken we aan verzoening? Allereerst door ons in Christus verzoend te weten met God. Het is niet voldoende als we dat geloven met ons verstand. Dat we verzoend zijn moet tot in elke vezel van ons bestaan voelbaar zijn. We moeten ervan doordrongen zijn dat we met God verzoend zijn, dat alles vergeven is. We moeten volledig overtuigd zijn dat we een nieuw hart en een nieuwe geest hebben ontvangen, nieuwe ogen en nieuwe oren. Anders versterken we de verdeeldheid tussen mensen, omdat we wonderen van hen verwachten. Pas wanneer we volledig vertrouwen hebben dat we bij God horen, dat we in die verhouding met God alles kunnen vinden wat we nodig hebben, worden we vrije mensen en kunnen we verzoening tot stand brengen in deze wereld. Dat is niet gemakkelijk: we twijfelen zo gauw aan onszelf. Gods woord, de sacramenten en de liefde van onze naasten moeten ons steeds opnieuw herinneren aan het feit dat we verzoend zijn.'

Tegen het eind van dit jaar, wens ik ons deze verzoening van harte toe. Dat we 'm helemaal mogen doorleven. Ik vind dat maar knap lastig. Verzoening kan wel in mijn hoofd zitten, maar 't komt zo moeilijk in mijn hart. Geest van God, adem Uw verzoening door ons heen!

Kerst

2011-12-21T19:56:00.000+01:00

Men zegt dat:
Kerst het feest van het Licht is
Het feest van warmte en gezelligheid
Vriendelijk zijn voor elkaar
Vrede op aarde

Kerst is romantisch
Open haardvuur
Warme chocolademelk
Lekker eten

Men zegt dat:
Kerst het feest is van de hoop
Het feest van nieuw leven
Een kind in de kribbe
Herders op de velden
Wijzen uit het Oosten

Als dat alles is houdt het snel op na Kerst
27 december....
Het leven gaat door

Maar, Kerst gaat door!
Het is het feest van de Hoop
Het feest van het Licht
Niet zonder kosten
Het vraagt nogal wat van ons

Christus vraagt ons Hem na te volgen
Ons eigen ik van de troon te laten stoten
Hem het eigendomsrecht geven over ons leven
Dat kan niet zonder het Kruis

Het Kruis is waar Kerst en Pasen elkaar ontmoeten
De plek waar Christus en ons eigen ik elkaar ontmoeten
Niet zonder moeite
Niet zonder pijn
Maar het is het alles waard!

Londen

2011-12-10T12:30:00.004+01:00

Komende zondag ga ik met mijn vriendin Laura voor een paar dagen naar Londen. Ik heb er zin in. Londen is een prachtige stad, vooral rond deze tijd. Lekker wandelen, shoppen, attracties bekijken, koffie drinken bij Starbucks. En waar ik ook naar uitkijk is even geen werk en studie. Heerlijk!

Geen licht zonder het Licht

2011-12-09T14:00:00.000+01:00

Gisteren sloot ik af met de vraag voor wie jij een lichtje kunt zijn. Wat betekent dat nu om een lichtje te zijn voor een ander? Een stukje persoonlijke aandacht, misschien een kaartje of een telefoontje. Of een bezoekje. Maar eigenlijk blijft het wel heel leeg. Leuk dat je een lichtje kunt zijn, wat heeft het echter voor waarde? Echte aandacht wordt gegeven door de hemelse aandacht. Zodat ons lichtje wordt verlicht vanuit het Licht. Het Licht der wereld, dat gekomen is om onze zonden te dragen en de weg naar God de Vader te herstellen. Zonder dit Licht dooft ons licht. Het is als een waxinelichtje die zomaar ineens dooft, een rookpluimpje achterlatend. Het Licht der wereld is van eeuwigheidswaarde, nooit zal dit uitgaan.

Ben je bereid dit Licht door te geven?

Licht

2011-12-08T18:50:00.005+01:00

Het is weer bijna die tijd van het jaar
Waarin lichtjes
Klein en groot
Binnen en buiten
De duisternis laten wijken.

Voor de een gezelligheid
Lekker eten
Warmte
Herinneringen
Blijdschap
En kerstmuziek bij kaarslicht.

Voor de ander eenzaamheid
Alleen eten
De kilte
Herinneringen
Verdriet
Een groot gemis
Terugverlangend naar die ene die er niet meer is
Het aanhoren van ‘Stille Nacht’ en ‘O holy night’
Doen de pijn van het gemis alsmaar groter worden
Was het maar weer januari.

Kerst is het feest van het licht
Van de soldaten die de strijdbijl begraven
Even niet vechten
Het is het feest van de vrede
Vrede op aarde
En in de mensen een welbehagen.

Gaat dat vanzelf, vrede op aarde?
Is de vrede alleen voor onszelf bestemd?
Of denken we ook aan de ander
De ander die verdriet heeft of pijn
Lichtjes hoeven we niet alleen op te hangen
Binnen of buiten
We kunnen het ook zijn voor een ander
Voor wie kun jij een lichtje zijn?

De lijdende Knecht

2011-11-18T22:50:00.001+01:00

Hoofdstuk 53 uit het Bijbelboek Jesaja wordt wel gezien als dé profetie over het lijden en sterven van Jezus Christus. Er is zoveel gelijkenis, zoniet álle gelijkenis, met het lichaam van Jezus, de omstandigheden waaronder Hij stierf en het graf waarin Hij zou worden gelegd. De Joden kennen dit hoofdstuk maar al te goed. Toch herkennen ze Jezus niet in het hoofdstuk. Dit hoofdstuk gaat volgens sommigen over het volk Israël als geheel. Zij hebben als volk dan ook heel wat af geleden door de geschiedenis heen. Volgens hen gaat het hier niet om de Messiasfiguur.

Het past ook niet bij het beeld van een Messias, toch? Een Messias, een groots leider, een verlosser, is toch niet iemand die geslagen wordt? Niet iemand die zich niet verweert? Of Zich als een lam naar de slachtbank laat leiden? Nee, dé Messias zal komen in zijn grote glorie, met pracht en praal. Hij zou het volk verlossen van alle kwade machten om hen heen. Dat heeft Jezus niet gedaan. Het volk bleef onder de heerschappij van de Romeinse bezetter. Eeuwen later werden miljoenen Joden naar massavernietingskampen geleid om te worden geëxecuteerd. Hoezo verlossing?

Ik kan enig begrip opbrengen voor het standpunt van de Joden. En tóch was en is Jezus de beloofde Messias. Hij is wel degelijk een groots leider, die de kwade machten heeft verslagen. Hij heeft zonde en dood overwonnen. Hij heeft de strijd in de hemelse gewesten gewonnen. Voor ons niet zichtbaar, maar toch mogen we het geloven. In de film de kronieken van Narnia verslaat de leeuw Aslan de macht van de boze heks door zichzelf te offeren. Aslan kwam weer tot leven. Zo is Jezus na Zijn lijden en sterven aan het kruis na drie dagen opgestaan. Dood en lijden zijn er nog wel, maar hun betoverende macht is verbroken. Het voorjaar is aangebroken. Tijd voor het nieuwe leven. Dankzij het offer van Jezus, de Lijdende Knecht.

Wie is de mens

2011-11-16T10:27:00.000+01:00

Deze vraag wordt gesteld in het Bijbelboek Jesaja, hoofdstuk 40. Een serieuze vraag. Mensen kunnen zo'n machtig voorkomen hebben. Zoals de Amerikaanse President, de Duitse Bondskanselier, de directeur van de Europese Bank. Noem maar op. Alsof het hele reilen en zeilen van de wereld van hen afhangt. Jesaja 40 zegt dat de mensen niet meer zijn dan een stofje op een weegschaal. Of niet meer dan het gras dat verdort. Het komt op, maar het is ook zo weer weg. Bemoedigend, toch? Of niet? Misschien dat het ons onzeker maakt. Dat ons leven maar zó weinig voorstelt.

En toch ligt het anders. In Gods ogen is de mens ontzettend waardevol. Hij heeft er creatie nr. 1 van gemaakt. De mens is veel meer dan de dieren. De mens is Gods oogappel, God wilde Zijn beeld in de mens terugzien. Hoezo een stofje op een weegschaal? Ja, als de mens zichzelf wil verheffen, als hij denkt dat hij alles wel kan en de wereld aan zijn voeten ligt...dán zegt God: je bent echt niet meer dan een stofje aan een weegschaal. Je wordt geboren en je gaat ook weer dood. Wie weet zich jouw leven te herinneren, 50 jaar na je dood?

Boven al die mensen heerst God. En dat is wat Jesaja 40 wil duidelijk maken. God heeft de aarde geschapen. Wie durft Hem ter verantwoording te roepen of advies te geven? Hij is geen dode God, geen afgodsbeeld, maar de enige echte levende God!

Beweging

2011-11-09T15:04:00.000+01:00

Ik heb het gevoel dat er weer wat beweging in mijn leven zit. En dan met name mijn geloofsleven. Sinds oktober van dit jaar ben ik betrokken bij de Alpha Cursus in mijn gemeente. Naast gastheer en gespreksleider mag ik ook enkele inleidingen verzorgen. Gisteravond verzorgde ik een inleiding over gebed. Het was gaaf om meer over gebed te vertellen. Wat de Bijbel zegt over gebed en mijn eigen ervaringen hiermee. Door gebed en Gods wonderlijke ingrijpen heb ik God en Jezus leren kennen.

Als je zelf heel enthousiast over gebed bent (nu is dat bij mij lang niet altijd het geval), loop je het risico over de hoofden heen te praten. Het is heel belangrijk om te weten waar de deelnemers staan in het geloof en wat hun ervaringen zijn met gebed. Velen worstelen met gebedsverhoringen (waarom blijft het toch zo stil aan de andere kant van de lijn?. Daarom heb ik wel zekere nuances ingebouwd. Soms weten we gewoon niet waarom dingen ons overkomen en er geen verandering optreedt. Er zijn geen antwoorden op te vinden. Toch was het centrale thema van mijn praatje het luisteren van God. Hij hoort onze gebeden en kent ons tot in het diepst van ons hart. Alles kunnen we bij Hem kwijt. Maar wij mogen van onze kant uit ook proberen te luisteren. Door de Bijbel te lezen, door wat andere christenen zeggen, of door stil te zijn in gebed zonder zelf iets te zeggen. Ik was blij te horen dat mijn praatje de deelnemers had aangesproken. Na die tijd hebben we nog doorgepraat over elkaars ervaringen en worstelingen.

Wat ook (weer) in beweging is, is mijn studie. Ik heb er weer zin in. Vandaag hadden we een les Hermeneutiek. Over het verstaan en begrijpen van teksten. Vanuit de context waarin het geschreven werd naar de context van vandaag de dag. Zowel auteur als lezer worden serieus genomen. Heel interessant. Een mooie balans. Soms kan de weegschaal teveel doorslaan richting de auteur, maar in onze individualistische tijd slaat de weegschaal ook vaak door richting de lezer.

Nu ga ik verder met Agogiek. En vanavond nog met Diaconale Taken.

Lucht in de uitverkoop

2011-11-08T13:05:00.000+01:00

Als je nog wat geld over hebt...er liggen heel wat zeecontainerschepen te wachten op een nieuwe eigenaar. Door de economische crisis worden deze schepen niet meer gevuld en zit er alleen nog maar lucht in. Als je niet van zeeschepen houdt, kun je ook altijd nog een paard kopen. Of voor niets meenemen. Mensen bieden hun paarden voor een koopje of helemaal gratis aan, omdat er bijna geen nieuwe eigenaren zijn te vinden. Zeeschepen en paarden, beiden in de uitverkoop. Ooit leverden ze veel geld op. Maar nu niet meer.Het heeft alles met lucht te maken. Gebakken lucht. De (stank?)lucht van de economie die op instorten staat. Hebben we het er zelf niet een beetje naar gemaakt en de boel opgeblazen met onze drang naar welvaart? Ik ben benieuwd hoe dit allemaal afloopt...

Samen bidden

2011-11-06T15:36:00.000+01:00

Vanmorgen gebeurde het. Met een achttal mensen kwamen we voor de kerkdienst bij elkaar om samen te bidden. Met en voor een jongeman, die onlangs een verblijfsvergunning heeft gekregen voor Nederland. We dankten God dat deze vergunning er mocht komen. En we baden samen voor het verdere verloop van het proces richting een verblijf in Australië, waar zijn vrouw en kind wonen. Deze situatie bracht acht mensen samen om te danken en te bidden.

Het is heel bijzonder om te bidden met andere gemeenteleden. Er ontstaat een onderlinge (geestelijke) band, maar wat nog belangrijker is: er wordt voeding gegeven aan de levensadem van de kerk. Zonder gebed kan de kerk niet leven, tenminste niet zoals het bedoeld is. Gebed brengt leven. Gebed spreekt hoop uit, verlangen, maar ook teleurstelling, desillusie, twijfels. Dat alles mag worden gedragen door het gebed. En dan krijg je leven...zoals God het heeft bedoeld.

Totaal vergeten

2011-11-05T13:48:00.000+01:00

De afgelopen maanden zijn duizenden Nederlanders vanuit Frankrijk teruggekeerd naar hun eigen land. Het is inmiddels honderd jaar geleden dat alle Nederlanders werden afgevoerd door de Franse bezetter, nadat al hun steden en dorpen werden verwoest. Dit ging met veel verdriet gepaard. Het was de straf van God, omdat de Nederlanders zich niets van Gods wetten en geboden wilden aantrekken. Op dat moment zagen ze dat nog niet, maar in ieder geval was alle hoop vervlogen.

Nu de eerste Nederlanders weer zijn teruggekeerd naar eigen land, vinden ze er één grote woestenij. Ook alle kerken zijn met de grond gelijk gemaakt. Nu is er in Frankrijk een persoon, Nehemia, die hoorde van de situatie in Nederland. Met groot verdriet hoorde hij het verhaal aan dat de muren van Amsterdam in puin lagen. Nu heeft hij het verlangen om mee te helpen deze muren op te bouwen. Binnenkort komt hij naar Nederland en zal het werk coördineren. Premier Sarkozy heeft hem hier persoonlijk toestemming voor verleend. De Nederlanders zijn dolblij dat de wederopbouw kan beginnen.

Laatst werd er uit de Bijbel voorgelezen, temidden van een grote groep mensen die zich had verzameld op de plek van wat ooit het centrum van Amsterdam was. Toen ze hoorden van het verbond van God met de Nederlanders, en over de wetten die Hij had uitgevaardigd, sloegen ze zich huilend op de borst. Dat de Nederlanders toch zo dom hadden kunnen zijn om God terzijde te schuiven. Pijn. Ze voelden pijn. En ze verlangden naar vergeving. Die vergeving kwam! De muren van Amsterdam werden herbouwd, en spoedig kwamen ook de overige Nederlanders vanuit Frankrijk terug. God is onze natie niet vergeten. Maar, willen we nog luisteren?

Vrij vertaald vanuit de Bijbel: Nehemia 1 en 8.

Onderweg

2011-11-03T13:08:00.000+01:00

Mag ik je een vraag stellen? Waar ben je? En waar ben je naar onderweg? Ik vind het interessante vragen, die we eigenlijk zelden aan elkaar stellen. Het zijn de vragen voor Geestelijke Begeleiding, een vak dat ik op school hopelijk met een voldoende heb afgerond. Maar het zijn ook vragen die God aan ons stelt.

We kunnen zo druk zijn met onze bezigheden. Of met het ons zorgen maken over de financiële crisis in Europa. Of over de wegvallende waarden en normen in de maatschappij. Temidden van die (on)rust is daar onze God en Vader, die vraagt: 'waar ben je? Ben je nog wel onderweg, heb je je ogen nog wel op Mij gericht?'

Wat is jouw antwoord?

Kerstkaart

2011-11-02T13:12:00.001+01:00

Al twaalf jaar lang sponsor ik een kind ergens in Verweggistan via Compassion. Voordat ik daarmee begon was ik net tot geloof gekomen. Mijn hart was helemaal 'in de Heer', zoals het wel eens mooi wordt omschreven. Dan wil je toch niets liever dan iets betekenen voor je medemens die het minder heeft? Vooral het eerste jaar was ik heel actief in het brieven schrijven en ook bad ik regelmatig voor deze jongen.

Sinds lange tijd is dit project door mij naar de achtergrond geschoven. O ja, ik ontvang nog steeds met regelmaat een brief van 'mijn' kind. Om zijn vooruitgang te kunnen zien, zou ik eigenlijk een van zijn eerste brieven erbij moeten pakken. Maar ja, waar die ligt?
Zelf ben ik in ieder geval een stuk minder actief geworden met brieven schrijven. Ik geloof dat ik het hele afgelopen jaar nog geen letter op papier heb gekregen. Maar nu is er dé mogelijkheid: het kerstkaarten project. Ieder jaar in oktober/november krijg je een kaart, waar je zelf iets op kunt zetten voor je sponsorkind, en dan zorgt Compassion dat de kaart op de juiste bestemming terecht komt. De envelop met de kaart ligt nu ook al weer enige weken in een lade. Maar vandaag gaat het gebeuren: ik heb er zelfs een agenda item van gemaakt!

Voor mij is het een moeilijk in te passen activiteit, maar voor mijn sponsorkind kunnen woorden van zijn sponsor van onschatbare waarde zijn. Alleen daarom al ga ik me ertoe zetten. En voor de rest geloof ik dat de 25 eurootjes per maand hun goede werk doen en mijn sponsorkind een hoopvolle toekomst bieden. Eén ding nog: Gods Geest moet ook nog wat doen. Met geld koop je geen geluk, geen zekerheid en geen geloof. Dat kan alleen Gods Geest. Laat ik maar doen wat ik kan.

Blog of facebook?

2011-09-23T19:36:00.000+02:00

De laatste tijd schrijf ik wat minder op mijn blog. Als je regelmatig mijn blog bezoekt, zal je dit ongetwijfeld opvallen. Op Facebook ben ik iets actiever. Een enkele zin en al mijn vrienden kunnen het zien.
Dit weekend ben ik bij mijn vriendin Laura op bezoek. Het belooft mooi weer te worden. Heerlijk om mee te mogen maken na een koude natte zomer. Toen ik een relatie kreeg met Laura was het ieder weekend prachtig weer, maar de laatste maanden regende het vaak net in het weekend. Het mooie weer zagen we als positief teken voor onze relatie, dus wat moesten we met al dat regenachtige weer? Nee, even serieus, we zijn niet bijgelovig. Maar toch fijn dat de zon dit weekend uitbundig mee doet....

Eindtijd in zicht?

2011-09-16T07:19:00.000+02:00

Gedurende de wereldgeschiedenis is regelmatig gespeculeerd over de naderende eindtijd. In de diverse religies ziet deze eindtijd er verschillend uit. Christenen geloven dat de eindtijd te maken heeft met de wederkomst van Jezus naar deze aarde. Zoals dit in de Bijbel uitgebreid aan bod komt. De eerste christenen in de 1e eeuw na Christus dachten al dat de eindtijd nabij was. Ook in de huidige economisch woelige tijden geloven christenen dat de wederkomst nabij is. Nog niet eens zo zeer door de economie, maar nog meer door een toenemend aantal aardbevingen, hongersnoden en de verharding in de maatschappij. Allemaal tekenen waarvan Jezus heeft gezegd dat ze moeten gebeuren voordat Hij terug komt. Wat Hij er bij zei was dat alleen God, de Vader, weet wanneer dit zal gebeuren.

Dus Jezus speculeerde niet over wanneer de eindtijd zou plaatsvinden. Hij beschreef wel hoe dit eruit zou zien en wat de tekenen zouden zijn, waaraan we de eindtijd zouden kunnen herkennen. Zijn we er dichtbij? Ik weet het niet. Sommige mensen zijn er zo van overtuigd. In ieder geval ben ik er wel meer mee bezig nu alles wat de mens dacht te kunnen maken, namelijk zekerheid en stabiliteit, op instorten staat. Tuurlijk zijn dit niet de dingen waar je je hoop op moest vestigen, maar ondertussen lift je als christen wel mee met alles wat in de maatschappij voor zeker, stabiel en maakbaar meegaat.

Hoe ver gaat vertrouwen?

2011-09-15T20:57:00.002+02:00

Wat betekent het om op God te vertrouwen? In de Bijbel staat dat God alle haren op ons hoofd heeft geteld. Zo goed kent Hij ons. Ook staat er dat we ons nergens zorgen over hoeven te maken. God zorgt zelfs voor de vogels, die geen voorraden aanleggen en iedere dag genoeg hebben. Hoeveel te meer zorgt God voor het schepsel die Hij naar Zijn beeld gemaakt heeft: de mens.

Het klinkt zo mooi. Vertrouwen. Maar wat houdt dat nu in? Ik vind het best wel lastig om op God te vertrouwen. De toekomst kan zo onzeker lijken. Vooral na al dat nieuws gehoord te hebben over wankelende economieën, faillesementen en hoge schulden. Sommige mensen twijfelen of er later wel voldoende pensioengeld beschikbaar zal zijn.

Een kind daarentegen maakt zich nergens zorgen over. In normale situaties zorgen ouders goed voor hun kinderen. Er is eten, zorg en aandacht, voldoende kleding. Een kind zal zich hier absoluut niet druk om maken en kan zijn of haar ouders volledig vertrouwen. Dit is het soort vertrouwen wat in de Bijbel bedoeld wordt en dat we mogen beoefenen. De wetenschap dat God echt in al onze noden voorziet. We hoeven ons geen zorgen te maken over later. Over geld, kleding, eten, een huis of wat dan ook.

Kinderlijk eenvoudig lijkt het. Vertrouwen op God. Nu de praktijk nog...

Uitstel

2011-09-01T19:09:00.000+02:00

Ik heb besloten mijn studie met een jaar te verlengen. Een deeltijd HBO opleiding binnen 4 jaar afronden is toch wel heel erg zwaar. Vooral als je persoonlijk ook door een veranderingsproces gaat, wat de nodige tijd en aandacht vergt. Toch blijf ik het komende jaar niet stilstaan. Ik ben van plan het tweede jaar af te ronden en nog een aantal vakken van het derde jaar te volgen. De stage stel ik een jaar uit. Vanmiddag heb ik even gekeken wat er voor vakken worden aangeboden de komende tijd. Ik kreeg gelijk zin om er mee bezig te gaan. Vanavond gelijk maar aan de slag...

Verkeerslichten

2011-08-30T17:37:00.000+02:00

Heb je ook wel eens van die verkeerslichten gezien, die plotseling op rood springen terwijl er geen verkeer van de zijkanten staat te wachten? Ik snap er helemaal niets van. Is de stroom verkeer eenmaal goed op gang, moet iedereen ineens vol in de remmen omdat het licht op rood springt, maar op het moment dat je bijna stilstaat gaat het licht weer op groen. Wat hier de functie van is mogen ze mij wel eens uitleggen. Ik erger mij er in ieder geval groen en geel (rood past beter in dit verhaal) aan.

OM Familiedag

2011-08-29T09:42:00.000+02:00

Afgelopen zaterdag ben ik met mijn vriendin Laura bij de OM Familiedag geweest op de Kroeze Danne. We mochten meehelpen bij de registratie. Er werden zo'n 350 mensen verwacht, dus dat zou behoorlijk druk worden. Het ging voorspoedig, mensen hoefden niet lang te wachten en iedereen leek het goed naar de zin te hebben. Slechts één bui gehad die niet eens roet in het eten gooide. Een miniconcert met Martin Brand, een mission market, lekkere patat eten, en bijkletsen met oude en nieuwe bekenden waren de ingrediënten voor een enerverende maar ook drukke dag. Dat zo'n dag vermoeiend is, daar kwam ik vanmorgen achter. Ik heb geslapen als een roos (afgezien van een daverende onweersklap)en zelfs tot vlak voor het opstaan was ik in dromenland.

Nu ga ik weer met mijn neus in de cijfertjes, ook wel eens geld genoemd. Dit geld stinkt gelukkig niet, want het staat slechts op papier of op het beeldscherm.

In verval

2011-08-26T07:15:00.000+02:00

Gebouwen kunnen in verval raken. Ooit zagen ze er prachtig uit. Er werden feesten ingehouden of belangrijke bijeenkomsten. Bewoners voelden zich trots omdat zij in zo'n mooi gebouw mochten wonen. En toch kan er verval optreden. Meestal omdat er geen onderhoud aan de gebouwen wordt gepleegd. De verf begint af te brokkelen, er treedt houtrot op.

Kunnen mensen ook in verval raken? Wel als je 1 Koningen 11: 1-13 leest in de Bijbel. Dit gaat over de ontrouw van Koning Salomo van Israël. Ooit diende hij God en kreeg hij van God alles wat zijn hart begeerde. Het mooiste dat hij vroeg was wijsheid. God was blij met deze vraag en gaf het graag aan Salomo. Wat kon er nog misgaan met Salomo? Maar Salomo raakte in verval. Hij papte aan met wel duizend vrouwen. Velen van hen kwamen uit andere landen en dienden andere goden dan de God van Israël. Salomo kon het niet volhouden om zijn God te blijven eren met volle toewijding. Zijn hart ging steeds meer naar zijn vrouwen en hun goden.

Had Salomo dit kunnen voorkomen? Door zichzelf te beschermen tegen de invloed van mensen die andere goden dienden. En door contact te houden met zijn eigen God. Met andere woorden zijn relatie met God te onderhouden. Zonder onderhoud treedt er verval op.

Waar gaat jouw hart naar uit? Waar laat jij je mee in? Pleeg je onderhoud aan je relatie met God? Het verhaal over Salomo is een voorbeeld van hoe het kan gaan als je de relatie met God niet regelmatig onderhoudt...

Van een andere orde

2011-08-25T07:14:00.000+02:00

De heer Strauss Kahn is onlangs vrijgesproken van vervolging, voor het verkrachten van een kamermeisje in New York. Er is onvoldoende bewijs dat hij het meisje gedwongen zou hebben tot onvrijwillige seks. De aanklager zag het niet zitten om de jury te overtuigen en heeft daarom alle aanklachten ingetrokken. Er is dus onvoldoende bewijs dat de seks onvrijwillig was. Het tegendeel is dus dat de seks vrijwillig was, dus dat dit met instemming van het kamermeisje gebeurde.

Tot zover alle rechtspraak. Als het vrijwillig was, kan en mag er geen vervolging plaatsvinden. Aldus de heersende normen in de maatschappij. Maar hoe zit het dan met de vrouw en kinderen van Strauss Kahn? Daar wordt met geen woord over gerept. Hebben die geen schade geleden van deze gebeurtenis?

De wetten van God zijn van een andere orde. Daarbij gaat het niet om vrijwillig of onvrijwilligheid. Hier gaat het om bescherming van het huwelijk. Als man of vrouw mag je je partner niet ontrouw zijn door overspel te plegen met een ander. Is dat omdat God ons geen pleziertjes gunt? Omdat Hij vervelend wil doen? Het gaat God erom dat wij trouw zijn aan de keuzes die we maken. Dat we trouw zijn aan de partner waar we 'ja' tegen zeggen. Door met een ander te gaan, zijn we ontrouw en berokkenen we schade aan onze partner.

Daar hoor je de laatste tijd weinig meer over in de maatschappelijke rechtsorde. Ze zijn dan ook van een geheel andere orde dan Gods rechtsorde.

Dubbel

2011-08-17T22:04:00.000+02:00

Wat is het leven toch ontzettend dubbel. Vanavond ben ik bij een man op bezoek geweest waarvan de vrouw lijdt aan kanker en terminaal ziek is. Je voelt er iets van als je er bent: hopeloosheid, leven bij de dag, dankbaar voor allerhande hulpmiddelen. Toen ik wegging stapte ik weer in mijn eigen levensomstandigheden. Heel anders als bij dit gezin. Momenteel zit ik op de bank en mijn konijn springt rondjes om mijn voeten heen. Dat doet hij regelmatig als ik op de bank zit. Het is zijn 'tik'.
Ik denk aan Europa en wat ik vanavond hoorde in het nieuws. De ontwikkelingen richting één Europese economische macht vanuit Brussel. Om crises te voorkomen. Is dit een teken van de eindtijd? In de Bijbel wordt de eindtijd omschreven als de vorming van een grootmacht, de anti-christ. Wordt Europa deze grootmacht? Het zou kunnen. Ik vind het in ieder geval beangstigend als de macht vanaf één plek komt. Democratie zou niet in het geding zijn, zegt men. Maar toch. We worden wel heel erg afhankelijk van elkaar. Misschien weer terug naar traditionale ruilhandel? Wellicht wel zo veilig...

Sponsors gezocht

2011-08-17T16:59:00.000+02:00

Ik doe het eigenlijk niet zo snel. Naar sponsors zoeken. Vandaag kreeg ik mijn supportoverzicht onder ogen voor mijn werk bij OM. Nog best wel een gat. Help je mee dit gat te dichten? Je bijdrage is van harte welkom op rekeningnummer 11.42.32.938 t.n.v. OM-Nederland o.v.v. gift Sido Wattel.
Hartelijk dank voor je bijdrage!

Voorjaar

2011-08-15T22:03:00.000+02:00

Voorjaar. Dat leek het zeker vandaag. Voorjaar in augustus. Na al die natte dagen van de afgelopen weken. De lucht was helderblauw met af en toe zo'n felle witte wolk. Zonovergoten. Tenminste, waar ik was. In Amsterdam. Vandaag heb ik weer geholpen bij de Tweede Mijl, een inloophuis voor dak- en thuislozen. Er kwamen bijna 150 gasten over de vloer. Allemaal behoefte aan brood en drinken. En tussendoor een pittige versnapering, zoals een stukje worst of sparerib. Ze lieten het zich goed smaken!

Er was onder de gasten ook een kapper aanwezig die voor een euro zijn klanten bedient. Wat is nu een euro? Voor sommige gasten heel wat. Er zijn er die zelfs nog geen euro hebben. Ik heb mijn nekharen weg laten scheren en mijn kapsel bij laten knippen. Ook ik hoefde maar een euro te betalen. Waar vind je dat nog vandaag de dag? Ik zei dat ik een volgende keer mijn hele kapsel wel door hem bij wilde knippen, dan tegen een hoger bedrag. Hij vond het goed.

Vanavond heb ik een rondje door de polder gefietst, deels langs het Ketelmeer. De zon was bezig onder te gaan en er hing een mooie gloed over het water. Veel aandacht had ik er niet voor, ik moest tenslotte toch op de weg letten. Het tempo zat er flink in, met iets meer dan een uurtje had ik er een goeie 30 kilometer opzitten. Dan is de polder toch mooi.

Rustdag

2011-08-14T22:21:00.000+02:00

Vandaag was een echte rustdag voor mij. Naast twee keer naar de kerk te zijn geweest heb ik ook weer eens ouderwets lang gelezen. In één ruk de tweede helft van een boek gelezen, waar ik voor de eerste helft vier maanden nodig had. Het lukt wel. Als je er maar voor gaat zitten. Het weer hielp ook nog eens een handje mee; het was niet echt uitnodigend om naar buiten te gaan.

Morgen ga ik weer een dagje meehelpen bij de Tweede Mijl in Amsterdam. De laatste keer was twee maanden geleden. Ik ben benieuwd of de gasten mij nog kennen. Zelf heb ik geen moeite met gezichten. Wel met namen.
We zien het allemaal wel....wat de dag van morgen gaat brengen.

Excuus

2011-08-12T19:10:00.000+02:00

Vanavond een reportage gezien van een interview met een aantal jongeren die betrokken waren bij de rellen in Londen deze week. Een van hen gaf aan nu al te genieten van een vervroegd kerstkado: een groot beeldscherm. Meegenomen uit een winkel. Hij vond dat hij iets terug moest doen, omdat de winkel niet gereageerd had op zijn sollicitatie naar werk. Een heus excuus dus voor deze diefstal.

Steekje los? Bepaal het zelf. Het lijkt wel zo. Maar ik heb geen idee wat de leefomstandigheden van deze jongeren zijn. Het mag echter nooit een rechtvaardiging zijn voor de rellen.

Iets heel anders.......het is morgen weekend! Een mooi excuus om naar het Dolfinarium in Harderwijk te gaan. Twee jaar lang bij de plaatselijke supermarkt gespaard voor twee toegangskaarten. Ik ben zo gewend aan mijn leefomstandigheden. Het zou mij tot grote dankbaarheid moeten stemmen...

Wachten en verwachten

2011-08-11T07:35:00.002+02:00

'Mag ik niet verwachten de goedheid van de Heer te zien
in het land van de levenden?
Wacht op de Heer
wees dapper en vastberaden
ja, wacht op de Heer'
(Psalm 27: 13 en 14 NBV)

Wachten en verwachten zijn twee woorden die alles met elkaar te maken hebben. Wij wachten wat af. Mensen bij de bushalte wachten tot de bus komt, mensen op een perron wachten tot de trein komt. Mensen in de rij bij de kassa, wachten tot ze aan de beurt zijn. Wachten achter je computer, is wachten tot je weer verder kunt. Als je wacht, verwacht je ook iets. Je verwacht dat de bus komt, dat de trein komt, dat je geholpen wordt bij de kassa, dat je computer weer gereed komt. Mocht een trein vertraging hebben of niet meer komen, dan zie je de mensen op het perron onrustig worden. Of ze gaan weg. Als je niets meer te verwachten hebt, hoef je ook niet te wachten.

Dat is nu precies waar het in dit Bijbelgedeelte om draait. David, de toekomstige koning van Israël, wacht omdat hij iets verwacht. Hij wacht, omdat hij een belofte heeft gekregen van God. De belofte dat hij koning zou worden. Hij is zelfs al gezalfd tot koning. Maar op dit moment is daar nog niets van terecht gekomen. Hij moet op de vlucht voor zijn voorganger en er zijn velen die het op zijn leven gemunt hebben. Toch wacht hij. David geeft de moed niet op. Omdat hij verwacht dat God Zich aan Zijn woord houdt. Zo wil ik ook wachten. Niet alles in mijn leven lijkt er altijd op dat God het zegent. Het kan soms knap lastig zijn. Toch heeft God Zijn zegen uitgesproken. Op Zijn tijd zal het in vervulling komen.

Geest en lichaam

2011-08-10T12:47:00.001+02:00

Gisteren heb ik mijn geest en lichaam maar weer eens even getraind. Hoewel ik voor de training van mijn geest niet veel moeite hoef te doen. Mijn werk en studie zorgen genoeg voor het stimuleren van de geest.
Maar met het trainen van mijn lichaam is het anders gesteld. Daar moet ik moeite voor doen. Het grootste deel van de dag zit ik stil achter mijn computer of ik zit thuis op de bank. Nou ja, tussendoor fiets ik dan nog wel van huis naar kantoor en visa versa.

Vandaar dat ik ervoor koos om gisteravond mijn lichaam te trainen en wel op de sportschool. Een kwartiertje hardlopen, een kwartiertje fietsen, een kwartiertje op de crosstrainer en nog een kwartiertje op de tread climber. Tussendoor nog wat aan krachtapparaten gehangen. Na anderhalf uur ging ik naar huis met een tevreden en energiek gevoel. Eventjes niet met het hoofd bezig. Heerlijk. Donderdag ga ik weer sporten. Ik heb er alweer zin in

Tot as vergaan

2011-08-09T20:24:00.002+02:00

Vanavond zag ik op het Journaal dat het binnenkort mogelijk moet worden om je in Nederland te laten resomeren. Dat betekent dat je je lichaam na je dood in vloeistof laat oplossen. Het moet als alternatief gaan dienen voor cremeren, begraven of een zeemansgraf. Resomeren heeft als voordeel dat het milieuvriendelijker is dan begraven en cremeren. Het enige dat overblijft na anderhalf uur behandeling is een zakje as.

Ik moest aan twee dingen denken toen ik dit hoorde. Ten eerste schoot mij een Bijbeltekst te binnen, vrij vertaald: 'uit as zijt gij geschapen en tot as zult gij wederkeren'. Dit komt wel heel letterlijk naar voren bij het resomeren.
Ten tweede moest ik denken aan het milieuvriendelijke aspect. Wat maakt het dat onze lichamen zo milieuvriendelijk mogelijk moeten worden verwerkt? Ik vind het op z'n zachtst gezegd apart. Het is net alsof ons lichaam na onze dood maar zo snel mogelijk moet oplossen. Dan heeft niemand er last meer van en het milieu is er ook nog eens bij gebaat. Die houten kist en grafsteen zijn maar milieu-onvriendelijk. Waar is het respect gebleven voor het leven, dat ook voortgaat na de dood?

Efficiëntie en het milieu begeven zich zelfs in de richting van gevoelige onderwerpen rondom dood en leven. Lang leve de vooruitstrevendheid!

Spanning

2011-08-08T21:34:00.000+02:00

Vandaag stond weer in het teken van de gespannen aandelenbeurzen. Zware verliezen over de hele wereld. Reddingspogingen om hersteld vertrouwen te wekken. Het mocht niet baten.
In Engeland zijn jongeren slaags geraakt met de politie. In diverse steden en wijken zijn vernielingen aangericht. Als je de beelden bekijkt, zie je dat de vlam in de pan is. Het is zo zinloos die vernielingen en dat geweld.
Op de A13 tussen Rotterdam en Den Haag vlogen gisteren de kogels mensen letterlijk om de oren. Autoruiten sneuvelden. Gelukkig werd er niemand geraakt, maar de schrik zat er goed in.

De wereld lijkt zo gespannen, als je dit allemaal ziet en hoort. Niet echt positief nieuws. Er wordt weinig hoop verkondigd. Iedereen houdt de adem in. Benieuwd wat de toekomst verder gaat brengèn.

Kracht, geweld of vertrouwen

2011-08-05T07:55:00.000+02:00

Als mens kunnen we het idee hebben dat we alles zelf moeten doen. We zijn zelf verantwoordelijk voor onze keuzes. En als je iets wilt, zul je het toch echt zelf moeten doen. Eigenlijk zijn we best wel zielig. De huidige tijd van individualisme is kenmerkend voor dit 'zelf doen'.

De Bijbel kijkt hier heel anders tegenaan. We zijn wel verantwoordelijk voor de keuzes die we maken, maar er staat niet dat we alles zelf moeten doen. In eigen kracht. Of met geweld. 1 Samuël 17 gaat over David, die met een slinger en een paar kiezelstenen de Filistijnse reus Golit tegemoet treedt. Met één scherpe worp schakelt hij de reus volledig uit. David ging zonder beschermpantser, want dat was hij niet gewend. Toch ging hij niet in eigen kracht. Hij vertrouwde op de Heer, zijn God. Hij zei niet tegen Goliat: 'wees nu maar niet zo stoer, ik zal je wel even een lesje leren'. Nee. Hij zei: 'je hebt de naam van de God van Israël beschimpt en in de naam van deze God zal ik je verslaan'. (vrije vertaling).

David ging in God's kracht. Hij vertrouwde niet op eigen kracht. Hij greep ook niet naar het zwaard. Zijn vertrouwen was op God. Dit vind ik een mooie troost en aanmoediging voor hoe wij met onze uitdagingen om mogen gaan. We hoeven het niet in eigen kracht te doen. Ons vertrouwen mag zijn in de God van Israël, die ook vandaag onze God wil zijn.

Voorkomen

2011-08-04T07:51:00.001+02:00

Nu kan deze titel twee dingen betekenen. Het is maar net waar je de klemtoon legt. Voorkómen of vóórkomen. Ik wil het over de tweede optie gaan hebben. Vanmorgen las ik in de Bijbel, 1 Samuël 16, over Gods keuze van een nieuwe koning voor Israël. Het was al bekend dat het één van de zonen van een bekend en voornaam persoon zou zijn. Maar wie? Ze kwamen allemaal langs. Als eerste degenen met het beste voorkomen. Die zagen er het beste uit. Zij hadden alle uiterlijke capaciteiten van een leider. Maar wat zegt God dan: 'het gaat Mij niet om wat voor ogen is, wat je kunt zien, maar het gaat Mij om het hart.' Kijk, dat is nog eens de omgekeerde wereld in vergelijking met koningen en leiders in onze wereld. Wanneer zie je het hart van een leider? Als hij daadkrachtig optreedt, wanneer hij mooie woorden spreekt, of wanneer hij diep door het stof gaat?

Wij kunnen niet naar binnen kijken bij mensen. God wel. Hij ziet het hart aan. Op grond daarvan maakt Hij zijn keuzes.

3 Augustus

2011-08-03T18:50:00.000+02:00

Wat zal ik allemaal vermelden op woensdag 3 augustus, vandaag dus. Half Nederland is op vakantie. Buiten regent het en het is een lekker temperatuurtje buiten. In mijn huis is het nog wel een paar graden warmer. Daarom heb ik net de ramen tegen elkaar opengezet. Dan kan het even doorwaaien. Het nieuws op tv wordt beheerst door onder andere dalende beurskoersen die weer het gevolg zijn van onzekerheid onder beleggers. Spanje en Italië kampen met torenhoge schulden. Weer tijd voor een injectie? Of zal de luchtbel een keer uit elkaar spatten. Ik snap er in ieder geval niks van. Het laat me wel zien dat zekerheid ineens valse zekerheid kan blijken te zijn.

Gisteravond ben ik met mijn vriendin een avondje naar Zwolle geweest. Eerst een patatje gegeten, daarna even snuffelen bij de Mediamarkt en een heel aantal uurtjes op een terrasje gezeten. Het was heerlijk zwoel. Van zulke avonden moet je gewoon gebruik maken. Hiermee hebben we, in ieder geval de Nederlandse economie, een (kleine) kapitaalinjectie gegegeven.

Het komt wel goed

2011-08-02T12:40:00.000+02:00

Wat gebeurt er een boel in de wereld, hè, momenteel. Ach, er is niets nieuws onder de zon. Zo ging het een maand geleden ook al, en een half jaar geleden ook. En een jaar geleden. Bomaanslagen, opstanden, zelfmoordacties. En nu hebben we dan ook nog het probleem van torenhoge overheidsschulden. Het was al bekend dat bedrijven failliet konden gaan. Nu sluiten landen zich daarbij aan: ook zij kunnen failliet gaan.

En dan zijn er mensen die zeggen dat het wel goed komt. Als we nu wat meer in vrede met elkaar zouden samenleven, zou de wereld er heel anders uit zien. Dat is een mooie gedachte, maar ik geloof dat deze ver van de werkelijkheid afstaat. De mens is van binnen verrot en heeft een stevige reinigingsbeurt nodig. Niet slechts aan de buitenkant...af en toe een douche is niet voldoende. Alleen Jezus kan deze reiniging aanbieden. Van binnenuit. Door Zijn Geest. Dan zal de wereld er werkelijk beter uit gaan zien.....

Een onderdeel

2011-07-27T16:48:00.001+02:00

Vanmiddag zit ik achter mijn computer op kantoor. Het programma waar ik mee werk is bezig met een bewerking. Ik dacht dat dit wel binnen een half uur klaar zou zijn. Integendeel, het programma is nu al anderhalf uur bezig. Of nog langer. Zou het voor vijf uur af zijn, zodat ik verder kan met waar ik mee bezig was? Zodat ik het gevoel heb vanmiddag nog wat zinnigs gedaan te hebben, naast wachten.
Ondertussen luister ik wat naar internet radio. Regelmatig komt het nieuws langs. Veel gaat er over Noorwegen. Met steeds weer nieuwe items. Over iemand in Amerika die de jongeren op het eiland voor de kust van Oslo vergeleek met Hitlerjugend. Nou ja, zeg. Het moet niet gekker worden. Iedereen lijkt zijn mond wel vol te hebben over deze gebeurtenis. Het fatsoen is ver te zoeken.

Even kijken naar het programma...nee...helaas, de bewerking is nog niet klaar. Zou het de warmte zijn? Het is vandaag een stukje warmer dan de afgelopen dagen. Teveel voor de computer?

Het nieuws dat voorbij komt laat me onderdeel zijn van wat er in de wereld gebeurt. Maar wat is mijn aandeel? Het staat zover bij mij vandaan. Wat kan ik eraan doen? En dan die hongersnood in Afrika. Wat doet het eigenlijk met me. Op de voorpagina van de krant zag ik de foto van een sterk ondervoede baby. Het zag eruit als vel over been.

Of ik het nu wil of niet. Ik moet nog steeds wachten. Het programma is een belangrijk onderdeel van mijn leven. Leuk of niet....

Mensen en gevoel

2011-07-23T11:02:00.000+02:00

Gevoel is iets heel unieks. En het pas helemaal bij het mens-zijn. Gevoel maakt een mens tot mens. Gevoel is helemaal verweven aan lichaam en psyche. Het is vaak oncontroleerbaar en komt zomaar aanwaaien. De ene keer sleurt je gevoel je mee tot op grote hoogten en zit je bovenop de berg. Maar een ander moment trekt je gevoel je naar beneden en kun je in een diep dal belanden. Mensen kunnen veel voor elkaar voelen, maar ook een afkeer van elkaar hebben, wat weer gekoppeld is aan gevoel.
Ken je dat? Soms wordt het intuïtie genoemd. Een voorgevoel. Een idee over iets of iemand. Terwijl je de waarheid over een situatie of persoon helemaal nog niet weet. Intuïtie kan goed van pas komen, bijvoorbeeld als je het gevoel hebt dat er een onveilige situatie ontstaat. Wegwezen! Achteraf kan dit je redding zijn.

Is gevoel betrouwbaar of onbetrouwbaar? Feit is dat het nogal wisselt en zelfs van uur tot uur kan verschillen. Als het om geloven gaat, bijvoorbeeld geloof in God, is gevoel vaak onbetrouwbaar. Henri Nouwen zegt hierover in zijn boek 'Brood voor Onderweg': 'Het is van belang te beseffen dat ons gevoelsleven niet samenvalt met ons geestelijk leven. Ons geestelijk leven is het leven dat Gods Geest in ons leidt. Als we voelen dat onze emoties op drift raken, moeten we onze geest in contact brengen met de Geest van God, en onszelf te binnen brengen dat we niet zijn wat we voelen. Wat we van binnen ook mogen voelen, we zijn en blijven de geliefde kinderen van God.'

Van dag tot dag

2011-07-22T11:52:00.000+02:00

Ruim twee jaar geleden begon ik met het vullen van mijn weblog, waarvan jij eenmalig(?) of regelmatig lezer bent. Toen wist ik nog niet welke kant het zou opgaan met dit weblog. Wat zou ik erop zetten? Een verslag van mijn dagelijkse belevenissen? In september van dat jaar begon ik met de opleiding GPW en ik leerde daar zoveel nieuwe, inspirerende dingen, dat mijn weblog soms meer ging lijken op een theologisch weblog.

Nu ben ik twee jaar verder. De opleiding GPW is bijna voor de helft afgerond en het wordt volgens mij weer eens tijd voor een verslag van dagelijkse belevenissen. Met vandaag als startpunt.
Vanmorgen heb ik een interview gehouden voor de wijkkrant met iemand van de Gemeente Noordoostpolder. Deze persoon is verantwoordelijk voor de groenvoorziening in de gemeente en nauw betrokken bij de renovatie van het wijkpark. Zulke interviews maak ik graag een beetje persoonlijk. Het gaat niet om het park, maar om de persoon. Binnenkort wil ik het interview verder gaan uitwerken en hoop het een en ander luchtig te brengen.

Begin september komt de nieuwe wijkkrant weer uit, en dat wordt inmiddels nummer 4. Personen die ik tot nu toe geïnterviewd heb: wijkbewoners, een projectleider van een te verbreden weg, een wijkagente en nu dus iemand van de gemeente met groene handen.

Gehoortest

2011-07-21T18:05:00.000+02:00

Vandaag was het mogelijk om bij een bekende landelijke audiciën een gratis gehoortest af te laten nemen. Voor mij de hoogste tijd om hier ook een keer aan mee te doen. Het is heel lang geleden (lagere schooltijd) dat ik voor het laatst zo'n gehoortest heb gehad. Maar al enige tijd merk ik dat mijn gehoor minder wordt. Vooral mijn linkeroor blijft achter.
Gelukkig heeft de test uitgewezen dat mijn gehoorbeschadiging niet verontrustend is. Maar ik moet wel uitkijken. Mij is geadviseerd om gehoorbescherming te dragen als ik in de buurt kom van lawaaibronnen.

Wel heb ik nog last van een vervelende brom in mijn rechteroor. Morgen toch maar even een afspraak bij de dokter maken. Ik dacht eerst dat het gebrom bij mijn onderburen vandaan kwam. Toen ik vervolgens 's avonds ging hardlopen hoorde ik het gebrom ook in de omgeving. Een paar dagen later was ik bij vrienden op bezoek. Ik vroeg hen of zij ook zo'n last hadden van dat gebrom. Tot mijn vriendin me erop wees dat het misschien in mijn oor zat. En dat bleek waar te zijn. Op internet is er een hoop informatie over te vinden, over gebrom in de oren. Vaak wordt er geheimzinnig over gedaan, alsof dit gebrom van buiten komt en maar door een beperkt aantal mensen wordt waargenomen. Wellicht dat deze mensen ook een keertje bij de dokter langs moeten.

De zon is terug!

2011-07-19T11:33:00.002+02:00

De zon schijnt weer. Eindelijk! Volgens een metereoloog komt dat omdat het in het zuiden van Frankrijk noodweer is. De toerist in Nederland uithangen pakt dus niet altijd slecht uit. Gelijk maar weer even naar een tuincentrum geweest. Wat ik heb met bloemen en planten is een mysterie, maar dat ik wat met ze heb is een feit....

Geliefd zijn

2011-07-11T22:39:00.000+02:00

Geliefd zijn zit 'm niet in wat ik doe, denk, of zeg, of wat ik voor anderen beteken. Het zit 'm ook niet in wat ik heb of bezit. Het zit 'm in dit woord: BEN. Ik ben geliefd om wie ik ben. Al snel kunnen me gevoelens en gedachten me dan bekruipen, zo van 'ja, maar omdat ik geliefd ben, moet ik toch ook wat gaan doen'. Het geloof dat God van mij houdt om wie ik ben, is heel moeilijk voor te stellen of te pakken. Heeft deze moeite met menselijke liefde te maken? Wij kijken vaak naar wat iemand doet, heeft bereikt, hoe creatief iemand is. Wauw, daar hebben we wel bewondering voor. Maar iemand die niks doet, thuis zit, geen inspiratie en/of creativiteit lijkt te hebben, mwah, die is veel minder interessant.

God is de totaal Andere. Hij is niet zozeer geïnteresseerd in wat wij doen of kunnen, Hij is geïnteresseerd in wie wij zijn. De vraag die Hij stelt is: 'ben jij jezelf, of heb je een masker voor? Omdat je bang bent anders niet geliefd te zijn?' De uitdaging die God ons meegeeft is onze maskers af te doen. Je mag er zijn om wie je bent. God hield ook van Jezus, niet omdat Jezus bereid was zijn leven aan het kruis te offeren. Nee, God zei: 'Dit is Mijn geliefde Zoon'. Zo klinken deze woorden ook vandaag: 'Dit is Mijn geliefde zoon. Dit is mijn geliefde dochter'.

Bijna vakantie

2011-07-08T13:18:00.002+02:00

Nog een middagje werken en dan is het zover: vakantie! Wel twee weken. Ik heb er lang naar uitgekeken. Vakantie is een tijd om tot rust te komen en allerlei leuke dingen te doen. Dat ga ik zeker ook doen. Het grootste deel van de vakantie blijf ik thuis. Het lijkt me heerlijk om het pad achter het huis onkruid vrij te maken en allerlei plantjes te kopen voor bij de voordeur. Daarnaast lekker lezen en fietsen.
Volgende week ga ik met Laura een lang weekend naar Zeeland. Een mooi gebied waar we heerlijk kunnen fietsen en wandelen. Hopelijk zit het weer een beetje mee. Het zal een aparte ervaring zijn dat mijn tante daar niet meer is; begin van het jaar overleed ze op 93-jarige leeftijd.

Wat ik in de vakantie niet (of zo min mogelijk) wil doen is met de studie bezig. Of me dat lukt, hant natuurlijk van mezelf af. Het is wel heel verleidelijk om door te gaan met de vele verslagen die ik nog moet afronden. Ach, we zien wel.

Gaven

2011-07-07T22:03:00.001+02:00

Voor een onderdeel van het vak Theologische Vorming, voor mijn opleiding GPW, heb ik een studie gedaan naar de gaven van de Heilige Geest. Deze gaven moest ik van diverse kanten proberen te kijken en vooral stilstaan bij het fenomeen 'doop in de Heilige Geest'. Is dat iets eenmaligs? Wanneer gebeurt dat en wat gebeurt er dan? Wat zijn de voorwaarden, omstandigheden? Is het iets dat je apart moet ondergaan en is het als het ware een tweede doop, ook wel aangeduid als 'second blessing'.
Ik vind de gaven van de Geest een interessant onderwerp. Deze gaven betekenen voor mij nabijheid, liefde en kracht. De nabijheid van God, de liefde van Jezus voor mij en andere mensen en kracht om deze liefde en het evangelie door te geven.

Deze liefde heb ik een aantal keren mogen meemaken in mijn leven en daarbij was Gods nabijheid ook tastbaar. Mijn mond verwoordde waar mijn hart van vervuld was. Ik getuigde van God, zelfs in de kroeg. Dat was kracht. Mijn verstand deed toen minder mee, het was vooral mijn hart.

De Heilige Geest en Zijn gaven boeien mij nog steeds. Want ik verlang naar de Geest. Naar Zijn nabijheid, liefde en kracht. Zonder de Geest is het zo koud en kil. De studie over de Geest heeft mij laten zien dat de Geest in het leven van christenen aanwezig mag zijn. Maar hoeveel ruimte geef ik Hem? Bid ik voor vervulling? Vast ik ervoor? En waarom zou ik vervuld willen zijn...voor mezelf, voor het prettige gevoel. Of, zoals de Bijbel het werk van de Geest kenmerkt, voor de opbouw van Gods gemeente?

'Heer, doe Uw werk in ons. Gebruik ons zoals U wilt. Laat ons zien hoe we vervuld kunnen raken van uw Geest en Uw Geest de ruimte geven om tot Zijn doel te komen.'

Uitnodiging

2011-06-30T10:17:00.000+02:00

Iedereen van harte welkom!

Geloven is....

2011-06-29T18:52:00.001+02:00

De kern van geloven is: Gods genade accepteren. Het is geen geestelijke wedijver, waarbij ik op een steeds hoger niveau moet zien te komen. Als ik dat probeer, raak ik teleurgesteld. Wij reiken niet uit naar God, Hij komt bij ons. Hij is onder ons gekomen en Hij leeft onder ons. Als ik strijd om terug te krijgen wat ik ooit heb gehad, bevind ik mij in een geestelijke spagaat. Ik keer mijn rug naar mijzelf en accepteer mezelf niet. Terwijl ik mijzelf mag omarmen. Psalm 27:10 Liefdevol aannemen, betekent in de grondtekst dat God alle delen van ons leven aanneemt. De mooie dingen, maar ook de minder mooie en moeilijke dingen. Ik kan God niet pakken, maar Hij pakt mij op.

Lang geleden

2011-06-28T18:52:00.000+02:00

Tsjonge...dat is lang geleden dat ik voor het laatst iets op mijn weblog geplaatst. Nee, ik heb niet de hele tijd in bed gelegen. Deze weken zijn nogal hectisch, vooral wat betreft de voorbereiding van de tentamens. Vorige week heb ik 2 tentamens gehad, waarvan ik al één cijfer terug heb. Een 7 voor Godsdienstsociologie. Dit vond ik het moeilijkste tentamen. Dus ik ben benieuwd wat voor cijfer ik voor het andere tentamen krijg (theologische vorming).
Morgen heb ik een tentamen voor het vak missionaire taken. Daarna hebben we een drempeltoets voor communicatieve vaardigheden. Daarbij wordt bekeken wat na 2 jaren van theorie onze praktische vaardigheden zijn. Ik laat het op me afkomen. Het heeft niet zo heel veel zin om nog theorie door te nemen. Ik ben ook benieuwd waar ik sta door het doen van deze praktijktest.

Foto's van Zwitserland

2011-06-12T19:25:00.000+02:00

Zoals ik schreef op mijn blog, ben ik twee weken geleden in Zwitserland geweest. Een selectie uit de foto's wil ik graag aan je laten zien.

Belijdenis

2011-06-12T18:50:00.000+02:00

Vanmiddag stonden ze voor in de kerk. Zeven jongeren die 'ja' zeiden tegen God en Jezus. Het was voor mij een bewijs dat God Zijn gemeente bouwt en niet in de steek laat. Ook na ruim tweeduizend jaar wordt er nog steeds 'ja' gezegd tegen Jezus. Dat is geen mensenwerk, maar een wonder op zich. Het is het werk van de Heilige Geest, die werd uitgestort op het Pinksterfeest.
Deze jongeren zijn de toekomst van de kerk. Zij mogen zich laten gebruiken als levende steen in het koninkrijk van God.

Opwekking

2011-06-12T15:47:00.001+02:00

Gisteren was ik bij mijn vriendin op bezoek, die het hele weekend kampeert bij Opwekking. Opwekking is de jaarlijkse pinksterconferentie in Biddinghuizen, waar jaarlijks 50.000 christenen uit heel het land samen komen om te zingen, te bidden, te luisteren naar het Woord van God en gewoon een gezellige tijd te beleven. Het thema dit jaar is: Eén weg, Eén waarheid: Jezus! Een radicale boodschap. Maar wel eentje waar ik helemaal achter sta. Buiten Jezus om is er uiteindelijk helemaal niets. Het is niet één van de vele waarheden, want met vele waarheden is er geen waarheid.

Het is een waarheid die Nederland vandaag de dag juist zo nodig heeft. Ik kan met je discussiëren hierover. Misschien zeg je: 'ja, wat jouw waarheid is, hoeft nog niet mijn waarheid te zijn.' Maar over wie of wat hebben we het dan? Nee, inderdaad, ik heb zelf niet de waarheid in pacht. Maar er is één die dat wel heeft: Jezus. Mocht je het willen ontdekken, ga dan in Zijn Woord, de Bijbel lezen. En ontdek het zelf. Er is wel een geheimenis en dat is dit: Bid Jezus of Hij je wil helpen Hemzelf te ontdekken.

Vooroordelen

2011-06-06T18:56:00.001+02:00

Vandaag was de eerste rechtszitting in het kader van de aanklachten tegen Dominique Strauss Kahn. Op het Journaal was te zien hoe er leuzen tegen hem werden geroepen toen hij bij het rechtsgebouw aankwam. Strauss Kahn wordt afgeschilderd als een grote boef. Misschien is hij dat wel en zijn alle aanklachten terecht. Vanaf mijn (luie) bank kan ik dat niet bepalen. Strauss Kahn heeft in ieder geval één medestander: zijn advocaat. De meeste mensen lijken echter tegen hem te zijn. Diverse vooroordelen schieten door mijn hoofd: 'ja, ja, waar rook is, is vuur' of 'als er zoveel mensen tegen hem zijn dan zal het wel waar zijn'. Of 'bah, zo'n vieze ouwe man kan zich weer niet inhouden, hoor'.

Ineens moest ik denken aan een verhaal uit de Bijbel. Over Jozef en de vrouw van Potifar. Deze vrouw zag Jozef wel zitten. Jozef zag er tenslotte aantrekkelijk uit. Toen hij niet op haar avances wenste in te gaan, begon de vrouw van Potifar hem ineens te beschuldigen van aanranding. Zij had een sterke troef in handen: het kleed van Jozef. Jozef belandde in de gevangenis, terwijl hij niets had misdaan. Integendeel, hij had groot respect voor zijn meester Potifar, en wilde voor geen geld met zijn vrouw naar bed. Wat zouden de mensen in die tijd hebben gedacht toen Jozef werd voorgeleid? De aanklacht was toch niet mals? Wellicht dat ik hetzelfde zou hebben gedacht als nu bij Strauss Kahn.

Ik pleit niet voor de eventuele onschuld van Strauss Kahn. Een eerlijk proces zou moeten bewijzen of hij schuldig is of niet. Maar wat ik wil zeggen, is dat het als buitenstaander lastig is om een mening te vormen. Terwijl het zo menselijk is om je een mening te vormen. Het gaat vanzelf. Misschien moet ik mijn vooroordelen wel wat vaker met een korreltje zout nemen.

Costa Holanda

2011-06-04T20:42:00.000+02:00

Ik ben net terug van een paar daagjes vakantie in Zwitserland. Nu heb ik ooit met Aardrijkskunde geleerd dat Zwitserland ten zuiden ligt van Nederland en dat het in het zuiden doorgaans warmer is dan in het noorden. Helaas, voor mij, gaat dat niet altijd op. De door mij meegenomen wintertrui heeft zijn nut bewezen en niet alleen voor de grotere hoogten. Zelfs in het dal was het koud. Afgelopen dinsdag miezerde het al, maar qua temperatuur viel het nog mee. Wij (een vriend van mij en ikzelf) vroegen in een lokaal VVV kantoor wanneer de zon weer terug zou komen. Nou, dan moesten we tot donderdag wachten. Woensdag zou het blijven regenen en koud worden. Maximaal 12 graden in het dal. Tja, wat ga je dan doen? Een Welness center kwam in ons op; met heerlijk warme baden. Of, een autorit doen richting Saas Fee, een pitoresk dorpje hoog in de bergen. We kozen voor het laatste. En dat hebben we geweten! Brrrrr.....
Woensdagmorgen zagen we al snel dat het op grotere hoogten (nog niet eens zo absurd hoog) had gesneeuwd! Vele passen waren afgesloten. Vrachtwagens moesten wachten tot het weer beter zou worden. In Saas Fee lag wel 20 cm sneeuw. Ongewoon, aldus de lokale bevolking. Het maakte een wandeling wel lastig. De wandelpaden lagen onder een dikke laag sneeuw en waren dus onherkenbaar.

In de middag klaarde het in het dal, waar we maar snel naartoe waren teruggekeerd, goed op. En de temperatuur steeg ook weer. Donderdag was het beter. We zijn naar Zermatt geweest, bekend van de Matterhorn. We hoopten dat door het betere weer, de Matterhorn goed zichtbaar zou zijn. Helaas. Zelfs op 3000 meter hoogte (waar we naartoe waren gereisd met een treintje) was de wereldbekende berg niet zichtbaar. Integendeel, het was er mistig, er lag 40 centimeter(!) sneeuw en het sneeuwde nog steeds. 'Hoe lang zouden we moeten wachten voordat we de berg zien?' vroeg een Duitse vrouw ons in een restaurant. 'Een uurtje of drie?' zei ik. Een lokale ondernemer had gezegd dat rond 1 uur 's middags de zon vaak doorbreekt. Nu niet. Teleurgesteld keerden we terug, hoewel het een indrukwekkende treinreis was. Op de terugreis naar beneden was 't ie dan toch even zichtbaar: de top van de Matterhorn. Je moest er snel bij zijn. Heel snel. Een wolk onttrok de berg zomaar weer aan het zicht. Als je denkt dat wolken altijd voortbewegen, dan heb je het mis. Ze kunnen heel vervelend zijn en lekker blijven vastplakken...aan de berg. 's Middags hebben we nog een bergwandeling gemaakt. De zon kwam erbij. Binnen vijf minuten was ik al verbrand in mijn gezicht, zo vel was de zon.

Vandaag zijn we weer veilig thuisgekomen. Het is goed om weer thuis te zijn. Morgen zie ik mijn vriendin weer. Daar heb ik dagen naar uitgekeken..

De wereld draait door

2011-05-22T11:59:00.001+02:00

Gisteren was het 21 mei 2011. Vandaag is het 22 mei. De verwachte 'Judgement Day' is niet doorgegaan, naar mijn idee. De website van de drijvende kracht achter de '21 mei oordeelsbeweging', het Amerikaanse Family Radio, zegt dat als je hun website leest op de 22ste mei, je niet bent opgenomen in de hemel. Het is dan tandenknarsen en nagelbijten geblazen tot de definitieve vernietiging van de wereld op 21 oktober a.s. Misschien heb ik wat gemist en zijn er toch miljoenen mensen in de hemel opgenomen, en zit ik daar niet bij.

De kerk waar ik altijd naartoe ga, zat vanmorgen goed vol. De predikant was er, de kerkenraad was er en de (meeste) gemeenteleden waren er ook. Niemand was blijkbaar opgenomen. De predikant haakte nog in op 'Judgement Day'. Hij stelde een prikkelende reflectieve vraag: 'was u blij dat Jezus nog niet terug is gekomen of was u teleurgesteld?' Kijk, dat is maar net waar het om draait. Het gaat om Jezus. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik 21 mei als 'Judgement Day' maar een rare verwachting vond. Ik geloofde er niet zo in. Maar wat zegt dat? Ik moest toegeven dat het verlangen naar Jezus er bij mij nog wel eens aan schort. Hem kennen betekent dicht bij Hem willen zijn. En dicht bij Hem willen zijn, betekent verlangen naar zijn wederkomst.

Ik heb het vanmorgen in gebed maar uitgesproken: dat ik meer zou willen verlangen naar Jezus en naar Zijn komst. En dat andere mensen hier ook naar mogen verlangen. Dan ligt niet de nadruk op het oordeel, maar op het kennen van Jezus en weten en geloven wat voor ons heeft gedaan. Namelijk verzoening brengen tussen ons en God de Vader.

Het mag er zijn

2011-05-21T10:43:00.001+02:00

Wat heb ik de bijna afgelopen twee jaren deze woorden vaak gehoord op school: 'het mag er zijn.' De laatste weken dringen deze woorden ook dieper in mij door. Waar gaat het eigenlijk om? Dat je er mag zijn, als persoon met heel je hebben en houden. Je mooie kanten, maar ook je minder mooie kanten. Je successen, maar ook je verliezen. Je mag er zijn als mens.
Voor mij betekent dat, dat ik er mag zijn met mijn onzekerheid, met mijn gespannenheid, mijn twijfels en mijn falen.

Gevoelens kunnen weggedrukt worden onder het mom dat ze er niet mogen zijn. Er is geen ruimte voor pijn en verdriet. Je moet tenslotte sterk zijn? Ook op het gebied van het geloof kan dit spelen en de volgende vragen worden dan gesteld: 'wat doe je moeilijk? God is toch bij je? Waarom voel je je zo terneergedrukt, waarom heb je zoveel twijfels?'

Mensen die door moeilijke tijden zijn gegaan, zeggen vaak achteraf dat ze geen steun hadden aan opbeurende woorden, hoe goed ook bedoeld. Door deze opbeurende woorden was het net alsof hun moeiten, pijn en verdriet er niet mochten zijn. Het meest hadden ze aan de mensen die naast hun gingen staan, luisterden naar wat ze te zeggen hadden. Zodat ze het gevoel kregen dat ze er mochten zijn en zich niet schuldig hoefden te voelen over hun pijn en verdriet. Menigmaal is dit mis gegaan en gaat dit nog steeds mis.

'Het mag er zijn.' Het zijn woorden van kracht. Ze belichten de situatie van dit moment, maken het niet mooier dan het is. Toch willen deze woorden niet zeggen dat het zo zal blijven. Er gloort licht aan de horizon!

Nederland zendingsland

2011-05-20T18:28:00.000+02:00

Wat voor beeld komt er naar boven als je aan zending denkt? Houd dat even vast. Wat voor beeld komt er naar boven als je aan evangelisatie denkt? Houd dat ook even vast.

Gisteren heb ik voor mijn studie een stuk uit het boek 'Jezus als Heer in een plat land' van Stefan Paas gelezen. Hij doet een pleidooi om niet langer een onderscheid te maken tussen zending en evangelisatie. Hoe is dat met jouw beeld van zending en evangelisatie. Wijkt dat sterk af van elkaar?

Zending is al vele jaren een begrip in de christelijke kerk. We denken aan de boodschap van het evangelie dat vanuit Israël naar Europa is gekomen. Of we denken aan de vele zendelingen die de afgelopen eeuwen vanuit Nederland naar andere werelddelen zijn gegaan. Dat beeld moet echter bijgesteld worden. Niet langer vindt zending alleen buiten Nederland plaats. Nederland is zelf zendingsgebied worden. Zending en evangelisatie zijn in dat verband begrippen die naadloos in elkaar overlopen.

De volgende stap is na te denken over in wat voor vorm we zending in Nederland bedrijven. De traditionele zendeling leefde zich volledig in de cultuur in voordat hij contact kon leggen met de inheemse bevolking. Hoe zit dat in Nederland? Want in Nederland hebben we te maken met vele verschillende culturen. De kerkcultuur is daar één van. Weten we wat de andere culturen inhouden? Als we de boodschap van het evangelie brengen moeten we ons als het ware ook inleven in andere culturen. Dus als de kerk haar missionaire taak serieus neemt, moet ze zich aanpassen aan de cultuur waarin ze actief wil zijn. Wat betekent dat? Dezelfde kleding dragen als in de cultuur gewoon is? Dezelfde liedjes?
Het is een serieuze vraag als we nadenken over missionair gemeente zijn. We kunnen als doel hebben zoveel mensen bij de kerk te krijgen. Maar een ander doel kan zijn om de kerk onder de mensen te brengen. Jezus bracht het evangelie onder de mensen. Zijn discipelen brachten de eerste gemeente onder de mensen. Een mooi voorbeeld! Laten wij in hun voetsporen treden.

Prachtige natuur

2011-05-15T12:02:00.000+02:00

Gistermiddag ben ik met mijn vriendin naar de Posbank bij Arnhem geweest. Een prachtig natuurgebied. Je waant je zowaar in het buitenland: heuvels, vergezichten en bochtige wegen. Ik wist dat het er was, maar opnieuw tot de ontdekking komen dat het gebied zo mooi is, is een verrassende gewaarwording!

Zo zag het er gisteren ook echt uit

Afbreken

2011-05-09T21:38:00.000+02:00

Gisteravond fietste ik na de kerkdienst langs de kermis, op weg naar iemand met wie ik een gesprek zou voeren. Mijn oog viel op de kermis. Er werd druk gewerkt aan het afbreken van de attracties. Dit deed mij denken aan hoe ik dit als kind altijd jammer vond, wanneer de kermis weer vertrok. Kermis was toch een teken van vakantie en gezelligheid. Daarna bleef weer een saaie parkeerplaats over. Het was hetzelfde gevoel als de dagen na Kerst in de kille, donkere, koude januarimaand. Alle lichtjes en gezelligheid gingen dan weer de deur uit. Voor mij als kind stond afbreken in het teken van 'terug naar af'.

Dat bepaalde me bij mijn eigen leven. Ben ik aan het opbouwen of aan het afbreken? Ik kan de neiging hebben vooral dat laatste te doen. Soms glippen de dingen me tussen de vingers door en heb het gevoel weer terug bij af te zijn. Terwijl het toch echt zo is, dat je door levenservaring juist aan het bouwen bent. Deze bouw gaat verder. O zeker, het kan wel eens stilstaan. Maar terug bij af? Nee, daar geloof ik niet in, hoewel het soms wel eens zo kan voelen.

Dit brengt mij bij God, omdat ik naar Hem verlang. Ik verlang ernaar dat Hij mijn leven helpt op te bouwen. Niet enkel mijn eigen leven. Ik zou zo graag helpen aan de bouw van Zijn Koninkrijk. Het boek 1 Petrus 2 uit de Bijbel zegt dat ik me mag laten gebruiken als een levende steen voor de bouw van een geestelijke tempel. Er staat niet dat ik zo'n steen moet zijn. Er staat dat ik mij mag laten gebruiken. O, wat smacht ik daarnaar. Omdat het er in het leven zo vaak om gaat, dat wat je er zelf van maakt: bouwen aan je eigen leven. Maar graag laat ik mezelf ook bouwen. Misschien dat het woord van God en de Geest van God mij daarbij kunnen helpen

Twee minuten

2011-05-06T09:55:00.000+02:00

Ik weet niet hoe het jou vergaan is, de twee minuten stilte tijdens de dodenherdenking. Voor mij waren het twee aparte minuten, niet zozeer omdat ik stilstond bij het vallen van de doden. Ik keek naar de dodenherdenking op de Dam in Amsterdam, met in mijn achterhoofd de paniek van vorig jaar na de beruchte 'damschreeuw'. Ik zag al die mensen staan en bedacht me hoe zij zich dat moment zouden voelen. Waren ze gespannen?
Het waren twee lange minuten, maar het liep goed af. Een dodenherdenking in op de Dam zonder paniek. Mooi. Dan kan ik mij volgend jaar misschien weer meer op het gedenken richten.

Wat is waarheid?

2011-05-04T07:54:00.000+02:00

Het waren woorden die Pontius Pilatus, vlak voor de kruisiging van Jezus, bijna vertwijfeld uitriep. Wat is waarheid? Sprak Jezus de waarheid of waren het de Joden? Dat Pontius Pilatus uiteindelijk de Joden hun zin gaf, was volgens de Bijbel niet eens het gevolg van het feit dat hij de Joden meer geloofde dan Jezus. Angst speelde een grote rol.

Vandaag de dag klinken dezelfde woorden: wat is waarheid? De Amerikanen zeggen Osama Bin Laden te hebben omgebracht. Tegelijkertijd schreewt (bijna) de hele wereld om een bewijs. Eerst zien en dan geloven! Het gevolg is dat er gruwelijke beelden getoond zullen gaan worden.

Ik vind het lastig om te bepalen wie je moet geloven. Kun je een mens nog op zijn of haar woord vertrouwen? Helaas blijkt in deze wereld vaak het tegendeel. Maar...laten we niet al te somber worden. Er gebeurt gelukkig ook nog een hoop goeds waarbij mensen een hoop voor elkaar over hebben.

Uiteindelijk blijft één ding overeind staan. De waarheid is: Jezus Christus. Hij spreekt niet alleen de waarheid, Hij is het ook.

Verlangen naar herstel

2011-05-03T07:52:00.000+02:00

Onlangs heb ik het boekje 'Herstelwerk' van de Nederlands Gereformeerde predikant Willem Smouter gekocht. Dit boekje had ik nodig voor mijn studie. Normaal gesproken lees ik zulke boekjes pas door wanneer het echt nodig is, soms is dat niet al te ver voor tentamentijd. Met dit boekje is alles anders. Deze periode draagt op school het thema 'Leven door de Geest'. Dat betekent dat één of meerdere vakken zich vormen rondom dit thema. En ik vind het een prachtig thema. Omdat ik in mijn eigen leven ervaring heb met het werk van de Geest. Dit werk doet verlangen naar meer.

Dat verlangen komt ook in het boekje naar voren. Hoewel geschreven door een predikant uit de gereformeerde traditie, ademt het een sfeer van verlangen naar nieuwheid en herstel uit. Vandaar de titel 'herstelwerk'. Herstel van de mens naar het beeld van God zoals dit oorspronkelijk bedoeld was. In de gereformeerde traditie klinken ook nog wel eens andere geluiden helaas. Vaak is er maar zo weinig verlangen naar vernieuwing. Ik heb het gevoel dat er geteerd wordt op opwekkingsmomenten uit het verleden, zoals de Reformatie. De taal en de liederen uit die tijd worden hoog in ere gehouden. Zo kan de opwekking van de eerste christelijke gemeente uit Handelingen 2 ook op een (te hoog?) voetstuk worden geplaatst. Alsof de dingen van toen alleen toen gebeurden en niet nu. Genezingen en profetieën waren iets uit die tijd. Wij moeten het doen met het Woord van God.

Dat wij het moeten doen met het Woord van God is hartstikke waar! Maar dan is het wel goed om te lezen wat dit woord zegt. Dit Woord zit vol met vernieuwing en met genezingen en met profetieën. Dit Woord zegt zelfs dat deze vernieuwing, genezingen en profetieën niet slechts iets is dat eenmalig gebeurt. Nee, eenmaal begonnen zal het doorgaan in de harten van de leden van de christelijke gemeente. Dus....wat zegt dit ons? Ik pleit niet voor een totale omslag binnen de gereformeerde traditie. Maar het zou mooi zijn als er wat meer ruimte kwam voor de Geest. De Geest die nieuwe dingen wil doen. Niet slechts gebaseerd op het Woord, maar werkelijk vernieuwend in de harten van mensen. Dat kan betekenen dat er nieuwe liederen ontstaan! Of een nieuwe taal. De Geest waait immers waar Hij wil gaan....

Steeds meer en sneller

2011-05-01T12:40:00.000+02:00

Ik ben een van de 'gelukkigen' die nog een tijd hebben meegemaakt zonder computers. Pas in de derde klas van de HAVO kreeg ik voor het eerst een computer onder ogen. In de vierde van de HAVO moesten we een verslag schrijven met een tekstverwerkingsprogramma. Mijn zus had een computer, dus ik was regelmatig met klasgenoot bij mijn zus te vinden. Even later kregen ook mijn ouders een computer. Niet veel later kregen we zo'n telefoonlijntje waarmee je verbinding kon leggen met de bank. Een paar jaar later hoorde ik voor het eerst over de digitale snelweg. Het klonk spannend en vooral veel uitdaging. Toen ik op mijzelf ging wonen schafte ik ook een computer aan met zo'n telefoonlijntje. Wat een genot om zomaar het internet op te kunnen gaan en te surfen. Ik had toen nog geen idee dat het eigenlijk best wel een trage verbinding was. Omdat ik nog niet had gezien dat het ook sneller kon!

Vandaag de dag is alles anders. We hebben geen telefoonlijntjes meer nodig. Er zijn draadloze netwerken, we kunnen zelf internetten bij de bushalte of in het vliegtuig. Maar ook vandaag heb je snelle en trage verbindingen. Wat bepaalt nu eigenlijk of iets snel of traag is? En is iets dat vandaag snel is, morgen weer traag?

Het bepaalt me bij de vraag hoe dit toch zit bij de mens. Kennelijk vindt de mens het nooit snel genoeg. Hoewel, bepaalt de mens dit zelf of zijn het dus softwareontwikkelaars die deze behoeften creëren? En wie bepaalt of ik genoeg heb? Wanneer ben ik tevreden met hetzelfde (of zelfs minder)?

Toen ik God leerde kennen leerde ik een andere orde kennen. Als je God kent, kom je erachter dat dingen en snelheden je niet verzadigen. Je hebt nooit genoeg of het gaat nooit snel genoeg. God echter wil ons verzadigen met Hem Zelf. Met Zijn rust en vrede. Daarom mag het vandaag ook weer zondag zijn. Zodat we even bij kunnen tanken. Alles mag even stilstaan. Ik vind het een mooie gedachte om vooral daar op zondag over na te denken. Even gas terug. Even tevreden zijn met genoeg! De nieuwe mogelijkheden en technologieën staan namelijk al weer te popelen om zich aan ons te presenteren.....

Een Oranje vergelijking

2011-04-30T08:38:00.001+02:00

Vandaag vieren we Koninginnedag. Op of rond deze dag mag ik altijd graag een vergelijking trekken tussen Koningin Beaxtrix en Koning Jezus. Zijn er overeenkomsten of toch vooral verschillen tussen deze twee personen te benoemen? Laat ik met een overeenkomst beginnen: ze stammen allebei af van een koningsfamilie. Ik kan nog een overeenkomst bedenken: hun intocht in Thorn en Weert, respectievelijk Jeruzalem werd rijkelijk gevierd. In Thorn en Weert voornamelijk met vlaggen en Oranje kledij, in Jeruzalem met palmtakken. Als ik verder nadenk over overeenkomsten, begint mijn hoofd hard te kraken; ik kan er geen meer vinden. Het zijn vooral de verschillen die overheersen.

Zo wordt Koningin Beatrix vandaag begeleid en beschermd door vele politiemensen. Jezus kreeg geen politiebegeleiding en bescherming. Daarnaast verwachten wij in Nederland waarschijnlijk weinig van de Koningin. Hoewel zij het hoofd is van het land, is het toch vooral de politiek die de dienst uitmaakt. In Jeruzalem hadden mensen hele hoge verwachtingen van Jezus. Hij zou hen immers bevrijden van de bezetter, de Romeinen. Nog een verschil: Koningin Beatrix werd geboren in een koningshuis, Jezus in een stal. In tijden van oorlog is onze Koningin één van de eersten die in veiligheid wordt gebracht. Jezus liep voorop in de strijd en werd zelfs gekruisigd. De missie van Koningin Beatrix is ons land (op papier) te leiden. Jezus' missie was de mensheid te verlossen van zonde en verderf.

Om nog even op mijn blog van gisteren terug te komen...wat zou Koningin Beatrix haar passie zijn? Mensen? Misschien wel. Dan zou dit een overeenkomst zijn met Koning Jezus. Maar de passie van Jezus voer ver, heel ver. Hij gaf Zijn leven, de vraag is hoe ver Koningin Beatrix hierin zou gaan.

Begrijp me niet verkeerd: ik geniet van alle Oranje, vooral wanneer zoals vandaag het zonnetje uitbundig schijnt. Laten we genieten hiervan. Toch zijn al deze Oranje perikelen een schijnvertoning vergeleken met het leven en de missie van Koning Jezus.

Passie voor mensen

2011-04-29T18:43:00.000+02:00

Op de voorpagina van de Visie van deze week staat een man met een lam afgebeeld. Onderaan de pagina staan de woorden 'Passie & Pasen'. Ik heb zitten nadenken wat deze twee woorden eigenlijk met elkaar te maken hebben. Het Paasfeest is een Passiefeest. Niet van mensen, maar van Jezus. Jezus is iemand vol met passie voor mensen. Daarom heeft Hij Zich, zoals de profeet Jesaja zegt, als een lam naar de slachtbank laten leiden. Vaak wordt dat gezien als een teken van zwakte. Maar niets is minder waar. Er schuilt kracht in deze daad. En vooral passie. Passie voor ons!

Jezus' leven op aarde was vol met passie. Hij genas mensen, Hij liet mensen zien hoe ze God konden volgen en Hij legde regels uit. In de gesprekken die Hij met de Farizeeërs had, legde Jezus uit dat het niet ging om de regels op zich. Het ging om de gedachte achter de regels. Het ging Jezus om mensen. De Farizeeërs waren bezig met wat nog wel kon en wat niet kon. Jezus had het echter over hartsgesteldheid. Waarom doe je dingen en waarom laat je dingen. Waarom houd je je aan het gebod 'Gij zult niet stelen?' Omdat het gebod dit nu eenmaal zegt, of omdat je doorhebt dat stelen inbreuk maakt op de privacy van de ander? En dat stelen ten diepste je hart aantast?

Jezus gaf Zijn leven als een lam op de slachtbank. Hij had alles over voor ons, zijn 'broers en zussen'. Hij gaf Zijn leven. Omdat wij ons niet aan de regels konden houden en zo niet aan ons doel konden beantwoorden, waarvoor we geschapen waren. Zoveel hield en houdt Jezus van ons. Dat is Passie & Pasen!

Lekker weertje!

2011-04-25T09:37:00.000+02:00

De Paasdagen schijnen de warmste te zijn sinds negentienhonderdzoveel. In ieder geval sinds heel lang. En dat is te merken! Het is echt fantastisch weer. Gisteren heb ik samen met mijn vriendin Laura genoten van een dagje Amsterdam. Eerst 's morgens geholpen bij de Tweede Mijl. Als je mijn weblog regelmatig leest weet je dat ik daar vaker naartoe ga. Gisteren was er een Paasviering met aansluitend een maaltijd. Er kwamen veel gasten over de vloer en er heerste een goede sfeer. Het is mooi om zo iets te kunnen betekenen voor hen voor wie doorgaans weinig aandacht is. Zoals een jongeman uit Duitsland, die sinds z'n vijftiende (zeventien jaar geleden) al op straat zwerft. In eerste instantie blijkt dat het zijn eigen keuze is. Niet is echter minder waar. Als zevenjarige werd hij door zijn moeder al in een soort weeshuis gestopt. Zijn hond is een trouwe metgezel. Het lijkt gezellig, hij lijkt het goed naar de zin te hebben. Maar iets moet daar van binnen toch gebroken zijn.

De Paasboodschap was inspirerend en doelde op het lijden, sterven en de opstanding van Jezus. Hij kwam om ons nieuw leven te geven. Ook aan dak- en thuislozen. Hij kwam om bevrijding te geven van vele dingen, waaronder verslavingen. Het kon een afstandelijke boodschap zijn, als de spreker niet zou weten van verslavingen en problemen. Hij was echter zelf jarenlang verslaafd aan alcohol geweest en kende de problemen van de gasten maar al te goed.

Na de Tweede Mijl was het tijd om samen met Laura te genieten van Amsterdam, een heerlijk zonnetje en van elkaar natuurlijk.

Voordelen en nadelen

2011-04-23T12:53:00.000+02:00

De wijsheid van Johan Cruijff luidt als volgt: ieder voordeel heeft z'n nadeel en ieder nadeel heeft z'n voordeel. Zo is het mooie weer dat we hebben echt fantastisch, vooral in dit Paasweekend. Maar de boeren beginnen 'm al een beetje te knijpen. Het is wel erg droog. Dus het mooie weer is voor de één een voordeel maar voor de ander nadeel. Nog een nadeel van het mooie weer: de tulpen in de polder zijn binnen een mum van tijd uitgebloeid. Wie nog wil genieten van de tulpenroute moet er snel bij zijn, hoorde ik vanmorgen op de radio.
En de Japanse kers van de overburen is nog geen week in volle bloei, maar lijkt nu al over het hoogtepunt heen te zijn.

Hoe deze boom eruit ziet, kun je hieronder zien. Het is een foto die ik 6 jaar geleden heb genomen vanuit mijn woonkamer. Een prachtig uitzicht.

Goede Vrijdag

2011-04-22T10:00:00.003+02:00

Gisteren zei ik nog dat ik, behalve de avonddienst in de kerk, niet zoveel zou stilstaan bij het lijden en sterven van Jezus. Dat vond ik nogal ongeestelijk van mezelf. Waar ligt dat nou aan? Toen bedacht ik dat het niet speciaal deze Goede Vrijdag is dat ik stilsta bij wat Jezus heeft gedaan. Het is de kern van het evangelie! Als ik regelmatig de Bijbel lees dan is er een grote kans dat het over Jezus gaat.

Evangelie betekent goed nieuws. God heeft goed nieuws voor de mens. Wat is dan dit nieuws? Dat Jezus voldoening heeft gebracht voor mensen die bij God in de schuld staan. Je kunt je afvragen wat deze schuld dan is. God is een heilig God. Hij heeft recht op een perfect leven van de mens. Omdat de mens hierin tekort schiet en hij God nooit het offer kan brengen waar God recht op heeft, heeft Jezus door Zijn offer aan het kruis de prijs betaald. De schuld is vereffend. Het is helemaal weg!

Een andere vraag is waarom Jezus nu aan het kruis moest sterven? Had God dit nu nodig om de mens schuldeloos te stellen? Kan God niet gewoon vergeven? Hij is toch almachtig? Waarom moet God nu bloed zien?
Het zijn reële vragen....vanuit menselijk oogpunt. Toch vind ik het persoonlijk 'gevaarlijke' vragen. Want door deze vragen te stellen proberen we op de troon van God te gaan zitten en als het ware met Hem na te denken waarom en wat Hij zou doen en denken. Toch is Hij God. Hij is vele malen meer dan mensen. Als Hij een bloedoffer vraagt om verzoening te kunnen bewerken, wie zijn wij dan om dit in twijfel te trekken? Het bijzondere is dat God in Jezus dit bloedoffer Zelf heeft gegeven!

Ik geloof dat God zo heilig is, dat wij in onze beperkte menselijke staat niet in Zijn nabijheid kunnen komen. De Bijbel zegt zelfs dat wij zouden sterven! Daarom was Jezus' bloedoffer nodig. Zodat wij weer dicht bij God kunnen leven. Of belangrijker....God weer dicht bij ons kan leven.
Dat is Goede Vrijdag! Een inleiding tot Goed Nieuws. We mogen weer bij God zijn!

Weekend!

2011-04-21T17:18:00.000+02:00

Het werk zit erop voor deze week! Morgen zijn we vrij. En maandag ook. Dus een lang weekend voor de boeg. Best wel apart dat Goede Vrijdag leidt tot een vrije dag, terwijl ik pas 's avonds naar de kerk ga. Overdag ben ik vast niet in een diepe 'devotie', want ik ga gewoon keihard met de studie aan de gang. Ik vind zo'n vrije dag gewoon mooi meegenomen. In de kerk hoop ik me bewust te richten op het lijden en sterven van Jezus, maar daarbuiten zal daar waarschijnlijk weinig van terecht komen. Ik weet het, het klinkt niet erg geestelijk, maar waarschijnlijk wel meer richting de realiteit.

Op kantoor staat nog een hoop werk te verrichten de komende weken. Het nieuwe programma I-Connect gaat nog niet van een leiden dakje. Alle geduld is welkom, hoewel dat geduld niet vanzelf komt aanwaaien. Volgende week komt een collega uit Amerika, en dat zorgt vaak voor de nodige hilariteit, vooral als het om delen van gevoelens en frustraties gaat. En gewoon een hoop lol. Het programma I-Connect is ook wel een blijvend gebedspunt. Dus mocht je zin en tijd hebben om hiervoor te bidden: bid voor een vloeiende verwerking van de giften en dat we niet meer tegen zoveel foutmeldingen aan zullen lopen. Ik weet het, het klinkt alweer niet zo geestelijk. Als je met computerprogramma's werkt is het makkelijker om je vertrouwen te stellen op de systemen, en als het misgaat je frustatries te uiten op diezelfde systemen. Maar omdat je hele gemoedstoestand hiermee in beweging komt, blijft het goed om hiervoor te bidden. Een gezegend Paasweekend toegewenst!

Genieten

2011-04-19T19:10:00.001+02:00

Wat is het voorjaar toch mooi, hè? Gisteren was ik een dagje in Amsterdam en ik heb genoten van de prachtige groene gloed in combinatie met een blauwe lucht. Mijn favoriete boom is de Japanse kers. Helaas staan deze bomen maar enkele weken in volle bloei.

Vanavond moet ik er nog even aan geloven: studeren. Morgen hebben we op school een casusbijeenkomst. We gaan ons buigen over een kerkelijke gemeente in Steenwijk en proberen een gemeentemodel op deze gemeente te leggen, waardoor we in staat zijn om een probleemsituatie te analyseren.
De laatste periode van het schooljaar gaat beginnen. Dat betekent een aantal nieuwe vakken. Het einde van het schooljaar komt met rasse schreden dichterbij. Ik denk dat het me niet gaat lukken om alles op tijd klaar te krijgen. Maar vandaag hoorde ik dat we wat extra vrije dagen krijgen van het werk, dus....er is nog hoop!

Omhoog of naar beneden

2011-04-16T09:31:00.001+02:00

Onder de mensheid zijn veel verschillende meningen over het onstaan van de wereld. Toch springen er twee meningen bovenuit: aan de ene kant het geloof in God als de Schepper van het heelal. Aan de andere kant het geloof in de evolutietheorie, als zou alles bij toeval zijn ontstaan.

Nu moet je of voor de ene mening een groot geloof hebben of voor de andere mening. Misschien wel een groot geloof voor allebei. Persoonlijk geloof ik in God als Schepper van dit heelal. Centraal voor dit geloof staan de hoofdstukken 1 en 2 uit het Bijbelboek Genesis. Er staat hier dat God enkel iets hoefde te zeggen en het was er. Het kostte Hem geen moeite. Natuurlijk rijzen er vragen op over deze schepping en het bijbehorende leed in de wereld. Hoe zit het daarmee? Waarom is er pijn en moeite als God alles goed heeft geschapen. En daar komt Genesis 3 om de hoek kijken: een inleiding tot de zondeval. Letterlijk 'val', dus naar beneden. Terwijl de evolutietheorie de dingen steeds beter acht. De mens evolutioneert naar een steeds hoger niveau.

Is het dus naar boven of naar beneden? Gaat het met de mens steeds beter of slechter. Als wij kijken naar wat we vandaag de dag kunnen (rijden in aan auto, reizen per vliegtuig, een retourtje naar de maan, embryo's invriezen voor later gebruik, etcetera) dan gaat het met de mens steeds beter. Maar ja, hoe zit het van binnen? Hoe is het gesteld met die rottige binnenkant van de mens? Gaat dat naar boven of naar beneden? Ik geloof dat het sinds de zondeval er in ieder geval niet beter op is geworden, gezien de ellendige dingen die mensen elkaar aandoen. Of kun je zeggen dat het met de meerderheid van de mensheid beter gaat, met uitzondering van enkele 'ellendigen'? 'Die het verzieken voor de rest van de mensheid?'

Het probleem ligt dieper, het ligt in onszelf. Geen evolutietheorie die daar een oplossing voor biedt. God wel. Hij zond de mens weg uit het paradijs, om te voorkomen dat hij zou eten van de levensboom. Want dan zou hij voor eeuwig in de ellende moeten voortleven. Door het wegzenden van de mens, startte God Zijn reddingsplan. Hoofdfiguur in dit reddingsplan is Jezus. Hij onderging de dood, maar mocht 3 dagen later weer opstaan om leven te brengen aan Zijn volgelingen. Als je Hem volgt, mag je naar boven kijken en gaat het bergopwaarts. Dat ligt niet aan je eigen inspanningen, want dan gaat het alleen maar naar beneden. Jezus wil je meevoeren op de Weg naar boven.

Even bijpraten

2011-04-15T19:30:00.000+02:00

Het adres van mijn weblog is niet voor niets 'evenbijpratenmetsido'. Laten we dat dan vooral ook even doen. Het gaat goed met mij! Maar het is wel druk geweest de laatste tijd. Dat is gemakkelijk een dooddoener, wat wie heeft het niet druk tegenwoordig. Ik hoor iedereen erover praten. Behalve de man die ik regelmatig bij de sportschool zie, die baalt dat hij maar geen werk kan vinden. Bij hem klinkt het woord 'druk' heel anders in de oren. Wat zou hij het graag druk hebben!

Waar ben ik dan zo druk mee? Nou, met het werk overdag. En 's avonds met de studie. Op school zijn we weer een nieuwe periode ingegaan. Aan de ene kant vind ik dat heerlijk. Er zijn weer allemaal nieuwe vakken. Aan de andere kant knaagt het, omdat het 'oude' (een aantal opdrachten) nog niet af is. En dan loop ik met de vraag rond of ik beter eerst het oude kan afronden, voor ik met het nieuwe verder ga. Of dat ik beter het oude het oude kan laten en me eerst op het nieuwe ga richten en ga proberen dit nieuwe zo goed mogelijk af te ronden. Zodat er later nog tijd is om het oude alsnog in te halen (snap je het nog???).

En sinds 2 maanden heb ik een lieve vriendin waarmee ik een groot deel van het weekend samen mee doorbreng. En dat is hartstikke leuk, ik zou het niet willen missen! Maar je begrijpt dat er dan ook weer een nieuwe balans gevonden moet worden tussen relatie, werk en studie. Kortom, het leven zit vol uitdagingen! En dat maakt het nu juist zo leuk...

Mijn vriendin Laura en ik, gesignaleerd in het Vondelpark in Amsterdam

Divers

2011-04-07T19:28:00.001+02:00

Wat gebeuren er toch een hoop diverse dingen in de wereld van vandaag. Japan houdt zijn adem vast na weer een stevige naschok. De gebouwen trillen op hun grondvesten. Een tsunami waarschuwing gaat uit, maar wordt even later ingetrokken. Het valt mee. De beruchte beschadigde kerncentrale in Fukushima loopt geen verdere schade op. Maar wat staat er nog te komen?

Tegelijkertijd gaat Nederland de komende tijd op defensie bezuinigen. Op het Journaal zijn gesprekken te zien met mensen die fel tegenstander zijn van deze bezuinigingen. Velen dreigen hun baan kwijt te raken. Gelukkig is het vredestijd in Nederland en hoeven we ons niet druk te maken over hoeveel militairen we eigenlijk in eigen land nodig hebben. Maar voor hoe lang?

De vader van het 12-jarige meisje dat vorige week plotseling van een dochter beviel bekent dat hij de vader is van zijn kleinkind. Wat een drama. Wat gaat er verder gebeuren met moeder en kind?

De benzineprijs blijft maar stijgen. Benzine is één van de goederen waarvan de prijzen maar blijven stijgen. Meestal leiden stijgende prijzen tot een lagere afname. Maar ja, de auto laten staan is niet iets dat je zomaar doet. Vandaag werd bekend dat er wel 1 euro per liter naar de schatkist van de staat gaat.

Ik ga vanavond maar weer eens aan de studie. Volgende week heb ik een tentamen Theologische Vorming over het onderwerp 'geloof, verbond en verkiezing'. Wat een onderwerp, als je dat vergelijkt met wat er in de wereld van vandaag gebeurt. Ik hoop dat het tentamen mij een voldoende oplevert. Dus laat ik de boel (de rest wat er in de wereld gebeurt) maar even de boel.

Waar of niet waar?

2011-04-04T22:58:00.001+02:00

Binnenkort vindt in Italië een rechtszaak plaats tegenover Premier Berlusconi. Hij wordt verdacht van het hebben van sex met een minderjarige. Een veelvoud aan getuigen zal een bijdrage leveren aan het proces. De premier zelf ontkent in alle toonaarden.

Wat moet je nu denken van zoiets? Hoe kan ik, als veraf staande toeschouwer, weten wat de waarheid is? Aan de ene kant kan het veelzeggende spreekwoord van toepassing zijn: 'waar rook is, is vuur.' Maar aan de andere kant kan het ook zijn dat getuigen worden opgestookt tegenover de premier.

Er was eens Iemand, die ook terecht stond. Niet van de afschuwelijke dingen, waar premier Berlusconi van beschuldigd wordt. Nee, Hij werd beschuldigd van godslastering. En ook in die situatie werden getuigen opgeroepen die vertelden wat Hij misdaan had. Die Hij is Jezus. Over een paar weken is het Pasen. Dan gedenken christenen dat Jezus is gestorven voor de zonden van de wereld. Het strafproces ging eraan vooraf. Hoe stonden mensen tegenover dit strafproces? Zouden zij ook gedacht hebben: 'wie spreekt hier de waarheid? Hoe kunnen wij dit nu weten?' Het verschil met premier Berlusconi is, dat Jezus vrij onder de mensen rondliep. Iedereen kon horen wat Hij te zeggen had. Hij deed dit niet in het diepste geheim. Bij Hem ging het niet om de discussie wat Hij precies had gedaan en zei. Het ging om geloof. Geloof of Hij degene was die Hij zei te zijn: de Zoon van God.

Heerlijk nuchter

2011-04-03T18:22:00.000+02:00

Vanwege mijn studie heb ik de afgelopen jaren regelmatig iets moeten lezen uit de hand van Henri Nouwen. Ik moet zeggen dat dit één van mijn favoriete schrijvers is geworden. Zijn schrijfstijl is eenvoudig, geen hoogdravende woorden. Hij is de nuchterheid zelve. Van zijn hand komt o.a. het volgende stukje, dat ik graag met je wil delen:

'Niemand is zo arm dat hij of zij niets te geven heeft, niemand is zo rijk dat hij of zij niets te ontvangen heeft.' Deze woorden van Paus Johannes Paulus II zijn een stevige steun in de rug voor alle vredeswerkers. Er kan geen vrede zijn zolang de wereld verdeeld is in twee groepen: zij die geven en zij die ontvangen. Je waardigheid als mens bestaat erin dat je kunt geven en ontvangen. Dat geldt niet alleen voor individuen, maar ook voor volkeren, culturen en godsdiensten. Voor echte vrede is wederkerigheid nodig, geven en ontvangen. Als je iets geeft, bedenk dan dat je ook iets ontvangt. En als je iets krijgt, bedenk dan dat je ook iets kunt geven. (Henri Nouwen - uit Brood voor onderweg)

Muziekmix

2011-04-02T13:30:00.001+02:00

's Avonds luister ik regelmatig naar de radiozender van Omroep Flevoland. Dat is niet omdat ik zo geïnteresseerd ben in het lokale nieuws. Nee. De reden dat ik naar deze radiozender luister, is omdat er juist geen nieuws wordt verkondigd. Er wordt zelfs helemaal niets gezegd. Er is alleen muziek. Hele leuke afwisselende muziek. En dan kan het zomaar gebeuren dat ik het begindeuntje hoor van een lied en denk 'dat komt me bekend voor'. Vol verwachting luister ik verder en laat me een paar seconden later verrassen. Het is een 'gouwe ouwe', die ik al lang niet meer gehoord heb. Het roept herinneringen bij me naar boven.

Dat is één van de meerwaarden van de muziek: herinneringen naar boven halen. Van gebeurtenissen die je al lang weer vergeten was.

Protesteren

2011-04-01T18:32:00.000+02:00

De oppositie in de politiek roept studenten in het HBO massaal op te protesteren tegen de plannen van de regering om studenten, die langer dan 5 jaar een HBO opleiding volgen, drieduizend euro extra te laten betalen. Een zodanig protest heeft enkele weken ook al plaats gevonden, zonder effect.

Meestal gaan deze protesten volkomen langs mij heen. Omdat ik er zover vanaf sta. Tot ik twee weken geleden van school een e-mail ontving met daarin het voorstel van de nieuwe regering. Toen kwam het dichterbij. Want wat is het geval: ook als je al eerder HBO jaren hebt gevolgd, en op latere leeftijd een andere HBO opleiding volgt, geldt de regeling. En dan sla je aan het rekenen. Dan ben je al snel door de vijf jaren heen. Oei. Als de nieuwe regeling doorgaat, zou dit voor mij volgend jaar (geloof ik) al drieduizend euro extra gaan betekenen aan collegeld.

Dat wordt een lening afsluiten, want het geld heb ik niet. En ik wil wel door met mijn opleiding. Of......zal ik mee gaan demonstreren? Zal ik voorop gaan lopen?

Zomertijd

2011-03-30T14:33:00.000+02:00

Ik kan echt genieten van de zomertijd, die afgelopen weekend is ingegaan. Het kostte wel een uur, die we pas eind oktober weer terug krijgen. Maar het is echt genieten nu het 's avonds langer licht is. En er komt nog veel meer bij. Steeds meer vogelsoorten fluiten er vrolijk op los, een frisse groene gloed verbreidt zich meer en meer over de natuur. Bij sommige bomen lijkt het echter alsof de herfst is aangebroken. Er hangen allerlei bruine knoppen aan (of de één of andere materie) die bij het minst geringste zuchtje wind naar beneden vallen. Door dit bruine goedje heen krijgt het de nieuwe frisse groene kleur vrij spel.

Nog eventjes en ik ga wat nieuwe plantjes kopen voor bij de voordeur. Dat fleurt de boel lekker op. De oude plantjes zijn niet bruin. Althans, niet dat ik weet. Ik heb ze vorig jaar netjes afgevoerd in de GFT container.

Zeven beloften

2011-03-29T20:17:00.000+02:00

De afgelopen drie jaren ben ik op chronologische volgorde de hele Bijbel doorgegaan. De finish is in zicht. Ik ben in het boek Openbaring beland. Een boek vol visioenen en toekomstvoorspellingen. Openbaring is geen makkelijk leesbaar boek. Er worden beschrijvingen gegeven van zaken waar we ons geen voorstelling bij kunnen maken, met andere woorden er is veel beeldspraak. Toch geloof ik dat het niet zover bij ons vandaan staat. Er gebeurt zoveel momenteel. Soms denk ik dat de hele wereld verrot is, of hoor ik alleen de negatieve dingen. Een meisje van twaalf of een vrouw van 63 die bevalt van een kind. Of de 70 bromfietsers die bij Domburg met hoge snelheid rondrijden en auto's links en rechts inhalen. Er is een boel zelfverrijking en egoïsme. Wat moet God wel niet van deze wereld vinden?

En toch, het is liefde die vanuit Gods hart stroomt. En Hij heeft veel beloften gegeven. Aan zeven gemeenten in het vroegere Asia heeft Hij de volgende beloften gegeven, die gelden voor de mensen die de overwinning behalen:
- Het mogen eten van de levensboom die in Gods paradijs staat
- Van de tweede dood (het oordeel) geen schade ondervinden
- Het ontvangen van het verborgen manna en ook een wit steentje waarop een nieuwe naam staat die niemand kent, behalve degene die het ontvangt
- Het ontvangen van macht over alle volken
- Het ontvangen van witte kleren
- Het worden als een zuil in de tempel van God, met daarop geschreven de naam van God
- Het samen met Jezus op Zijn troon mogen zitten

Het komt er wel op aan wat je kiest. Kies je voor deze wereld en laat je je leiden door wat hierin belangrijk is en wat mensen belangrijk vinden?
Of kies je voor God en laat je je leiden door wat Hij belangrijk vindt. Ik probeer, met vallen en opstaan, voor God te gaan.

Droomwereld

2011-03-23T12:53:00.000+01:00

Ik droom van...

Een wereld waar geen tsunami's plaats vinden of kernrampen
Een wereld waar geen verdriet is
Een wereld waar iedereen eerlijk is
Een wereld waar de rijken delen met de armen
Een wereld waar de politiek open kaart speelt
Een wereld waar burgers worden beschermd
Een wereld waar respect is voor het leven
Een wereld waarin niet alles maar perfect hoeft te zijn
Een wereld waarin de mens tevreden is met wat hij heeft
Een wereld waar de ander centraal staat
Een wereld waar liefde heerst

Is het een illusie?
Blijft het bij een droom?
Of zit dit verlangen in ieder mens verborgen
soms diep onder de oppervlakte?
En is er van allerlei rommel bovenop gekomen
waardoor er van dit verlangen nog zo weinig zichtbaar is?

'The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams'.
Laten we het daar maar op houden.

Welke kant kijk je op?

2011-03-22T18:47:00.000+01:00

Gisteren was ik weer een dagje in inloophuis De Tweede Mijl in Amsterdam. Eén van de taken die ik kreeg toebedeeld was het bewaken van het zogenaamde binnenplein. Gasten mogen namelijk geen drugs of alcohol gebruiken als
ze bij De Tweede Mijl zijn. En dat moest ik dus in de gaten houden. Deze taak zorgde er ook voor dat ik om twaalf uur niet bij de Bijbelstudie en zang aanwezig was. Oftewel 'de kerkdienst', zoals de gasten het noemen.
Omdat ik om twaalf uur op het binnenpleintje zat zag ik welke gasten niet bij 'de kerkdienst' aanwezig wilden zijn. 'Zo, hè hè, dat heb ik maar mooi weer ontvlucht,' roept één van de naar buiten komende gasten uit.
'Hoezo ontvlucht' vraag ik. 'Nou, krijg jij dan nooit genoeg van al die kerkdiensten? Zo van, nu even niet?' reageert de gast.
'Nou, inderdaad', zeg ik. 'Af en toe even niet.'

We krijgen een gesprek over de kerk, teleurstellingen, 'hypocriete en slappe' christenen, Dietrich Bonhoëffer en zijn boeken, de tien geboden (met name het tweede gebod: geen gesneden beeld maken) en toewijding aan God. En over het omgaan met het milieu, wel of geen vlees eten en de Bijbel. Allerlei onderwerpen, maar het ging niet over God Zelf. En dat was een gemiste kans. Want wat is dat juist belangrijk! Als je alleen naar mensen kijkt, of naar de kerk, of naar hun toewijding aan God, of over hun omgaan met het milieu, dan raak je vanzelf teleurgesteld! Erg jammer. Want God heeft in Jezus laten zien wie Hij is.

Het klinkt wel eens gemakkelijk. De christelijke God toont genade. Hij weet dat het met de mens rampzalig is gesteld. Hij weet dat de mens het alleen nooit redt. Al kan de mens van alles proberen, zijn best doen om het mileu te sparen, of alle toewijding proberen te geven die er maar mogelijk is, dan nog is de mens aan zichzelf overgeleverd. God steekt Zijn hand uit en toont genade. Omdat Jezus mogelijk heeft gemaakt wat de mens niet kon. Het kan makkelijk klinken, het kan de mens passief maken. Maar als het goed is, zet Jezus' offer de mens juist in beweging. Jezus' offer heeft Hem alles gekost. Je moet het maar willen zien. Het hangt er alles vanaf welke kant je op kijkt...

Competenties

2011-03-19T09:49:00.002+01:00

Eén keer per kwartaal heb ik op school een gesprek met een mentor. Voordat we met deze gesprekken begonnen, had ik geen idee wat ik er van moest verwachten. Zou het een gezellig gesprek zijn over hoe het met me gaat, wat mijn schoolvorderingen zijn of tegen welke zaken ik aanloop? Dat vroeg ik me dus af. Later kwam ik erachter dat deze gesprekken door mij grondig moesten worden voorbereid, door middel van reflectieopdrachten. Oei, dat viel even tegen. De uitwerking van de opdrachten vormden de basis van de gesprekken. Hoewel mijn mentor en ik ook wel spraken over gezondheid, relaties en studievorderingen of -blokkades.

Over anderhalve week heb ik weer een mentorgesprek. Dat betekent dat ik uiterlijk komende woensdag weer een aantal opdrachten moet hebben uitgewerkt en opgestuurd naar de mentor. Eén van de opdrachten is mijn keuze voor één of twee studierichtingen voor het derde jaar. Dat moet ik motiveren en ik moet nadenken welke competenties ik daarvoor nodig heb en aan welke competenties ik nog moet werken. Dit valt me niet mee. Ik vind het heel lastig om hierover na te denken. Mijn hart gaat uit naar Pastoraat en Missionaire Taken. Maar waarom? Wat is mijn motivatie daarvoor? En wat moet ik hiervoor kunnen?

Vanmorgen was ik aan het bidden en toen schoot me zomaar wat te binnen. Nee, ik zei zelfs iets tegen God wat ik direct wou opschrijven. Dus even stoppen met bidden en schrijven maar. Ik schreef het volgende op: 'ik wil mijn leven door God laten gebruiken om andere levens op te bouwen.' Hmmmm...is dat voldoende motivatie om Pastoraat te gaan doen? Misschien dat mij er nog meer te binnen schiet, maar ik heb een start kunnen maken in ieder geval.

Waarde

2011-03-17T18:52:00.000+01:00

Leuk dat je mijn blog leest! Dat je mijn blog leest, toont aan dat je op één of andere manier nieuwsgierig bent hoe het met mij gaat of dat je gewoon wilt lezen wat ik geschreven heb. Dank je wel! Ik voel me vereerd. Het geeft mijn leven misschien dat beetje meerwaarde ten opzichte van de volkomen anonimiteit in deze ontelbaar grote mensenwereld.

Waar heb ik deze meerwaarde aan verdiend? Ik ben toch slechts één van die 6 biljard (grove schatting van mij, ik kan er helemaal naast zitten..) mensen die op deze aarde rondlopen. Eigenlijk is dat mens in Japan, op zoek naar familie of kennissen, momenteel toch veel belangrijker? Ik voel me gezegend om niet in de schoenen te hoeven staan van deze mens, maar ik weet niet waar ik het aan verdiend heb. In plaats van zoeken naar familie of kennissen kan ik me bezighouden met het vullen van een weblog.

Ja, het houdt me toch bezig: Japan. Ik ontkom er ook niet aan. De media zit er vol mee. Dat is maar goed ook. Anders zou ik zo maar mijn best kunnen doen mijn eigen leven te leven en me niets aan te trekken van het leed in de wereld. Ongeacht de vraag of ik wel iets kan doen aan dit leed...

Puur geluk

2011-03-12T19:04:00.000+01:00

Je zult gisteren en vandaag de beelden wel hebben gezien van de aardbeving en tsunami in Japan. Ik vind het onvoorstelbaar, temeer omdat ik me er gewoon geen voorstelling bij kan maken. Ik heb de aardkorst hier nog nooit voelen schudden. Kennelijk ligt Nederland in een veilig gebied, net als een groot deel van Europa. Je zou haast denken dat zo'n aardbeving en tsunami in Nederland nooit kan en zal plaatsvinden.

Dat geeft op zich wel een veilig en zeker gevoel. Maar hoe zeker is dat gevoel van veiligheid? De beelden uit Japan laten maar eens te meer dat de mens nietig is. Kwetsbaar. We kunnen nog zoveel moois maken, de meest geavanceerde hi-tech en allerhande snufjes, wolkenkrabbers tot in de wolken, vliegtuigen en space-shuttles. Maar het kan ineens allemaal weggevaagd worden. En waar zijn we dan?

Typisch dat het leven ook weer doorgaat. Er zijn in Japan ruim 1.000 mensen omgekomen. Op het Journaal zag ik ook mensen in beeld die tussen de puinhopen doorliepen. Zij hebben het overleefd. Ik meende dat ik ook vogels hoorde fluiten. Dus de natuur gaat verder.
Ik geloof dat ondanks deze rampen de wereld in de handen is van God, de schepper van hemel en aarde. Hoewel ik het ook moeilijk vind te begrijpen waarom deze rampen plaatsvinden. Toch geloof ik dat God goed is en dat wij ons leven in Zijn handen mogen leggen. Of we nu in het veilige Europa wonen of in het 'gevaarlijke' Japan.

De Chinees

2011-03-10T12:51:00.001+01:00

Vandaag staat op onze afdeling Administratie op kantoor één persoon centraal: de Chinees. Deze persoon heeft al voor heel wat spraakverwarring en verschillende verwachtingen gezorgd.

Als je mijn blog regelmatig leest, weet je dat we op kantoor bezig zijn met de implementatie van een nieuw computersysteem. Dit gaat allesbehalve vanzelf. Vanmorgen hadden we contact met ons afdelingshoofd, die net op weg was naar Verweggistan. De afgelopen dagen heeft hij ons veelvuldig geholpen,geadviseerd en gesteund. En hij was degene die de Chinees ter sprake bracht. Hij zei, toen hij van de problemen hoorde waar we tegenaan liepen: 'anders laat je de Chinees toch komen.'
'Yes', dachten we. 'De Chinees kan onze problemen vast oplossen, met een druk op de knop. Kunnen we eerder naar huis.'
Maar ons afdelingshoofd bedoelde: 'als jullie Chinees bestellen kun je vanavond nog wat langer doorwerken.'

Hoezo spraakverwarring en verschillende verwachtingen. We hebben er smakelijk om moeten lachen. Hopelijk gaat de Chinees net zo lekker smaken.

Sultan

2011-03-09T12:49:00.000+01:00

Koningin Beatrix is samen met haar zoon en schoondochter richting Oman gevlogen om te dineren met de Sultan. Met recht een gevoelige reis. Ik wil op deze plek niet mijn mening hierover geven. Er is al genoeg over gezegd. Wel vind ik het interessant om te zien hoe mensen, vooral in de politiek, hierop reageren. De Minister-President werd ter verantwoording geroepen en hij nam deze verantwoordelijkheid ook op zich. 'Het had achteraf gezien anders gemoeten', was zijn reactie richting de Tweede Kamer.

Ondertussen zit het koninklijk stel wel in Oman. Een land waar ook een boel aan de hand is. Waar mensen worden achtergesteld en misschien wel worden onderdrukt. Zoals in vele landen. De koninklijke relaties lijken daarbuiten te staan. Een vriendelijk woord, een handgebaar, een rode loper. Volgens ingewijden is dit contact met Oman een belangrijke. Dit contact kan ons in Libië eventueel verder helpen. Voor wat hoort wat.

Bespeur je door mijn woorden heen een mening? Het kan zo zijn. Ik ken de achtergronden niet, ik weet niet op welke grond de koningin haar keuzes maakt. Dus probeer ik mijn mening niet naar voren te laten komen. Wel constateer ik dat de kloof tussen arm en rijk en tussen recht en onrecht nog steeds erg groot is. Of dit ooit veranderd?

Ergens komen

2011-03-08T12:58:00.000+01:00

Ergens komen gaat niet vanzelf. Neem nu het gebruik van een nieuw computerprogramma. Stel het zou met één druk op de knop allemaal geregeld zijn. Met één vingertoets zou je op de plek van bestemming zijn. Wel een lekker idee! Aan de andere kant: waar zou de uitdaging zijn...
Ergens komen kan ook in stappen. Na iedere hobbel weer een stap zetten. En verder komen. Wel gericht op het einddoel graag!

Hoe doe jij dat? Laat je je leiden door de hobbels of durf je erover heen te kijken? Eens zul je er komen! Stap voor stap.

De onderste steen

2011-03-06T18:19:00.006+01:00

Een week geleden zette (een deel van) het Nederlandse leger een reddingsactie op touw om een of twee Nederlandse staatsburgers uit Libië te evacueren. Het liep anders af dan gehoopt: de drie militairen werden gevangen genomen. De staatsburgers hebben Libië wel veilig kunnen verlaten via de Nederlandse ambassade.

Iets liep dus anders af dan verwacht. En dan begint het proces. Het proces van de onderste steen boven halen. Wat ging er fout? Wat was het plan? Wie waren erbij betrokken? Hoeveel tijd was er? Was het wel veilig? Hebben we ons vergist? En wie kunnen we verantwoordelijk stellen voor deze fout? De militairen zelf of hun leidinggevenden? En uiteindelijk: de minister van defensie? Of de minister president...die is weer verantwoordelijk voor de minister van defensie. Of de koningin...zij heeft de hoogste functie in het land.
Ik weet het...ik draai een beetje door. Het heeft allemaal te maken met die onderste steen. Die zonodig gevonden en benoemd moet worden.

Maar wat nu als het gewoon een samenloop van omstandigheden was? Dat de vijand onderschat werd en gewoon slimmer en sterker was? Libië begeeft zich niet voor niets steeds meer in een oorlogssituatie.

Hopelijk komen de militairen veilig en wel weer vrij en terug naar Nederland. Ik zou er niet zo'n heisa om maken. Ik bedoel: ik zou me niet gek laten maken door die onderste steen. Maar ja, ik ben ook geen minister-president. Gelukkig maar.

Nieuwigheid

2011-03-03T17:06:00.000+01:00

Bij OM zijn we bezig met de implementatie van een nieuw computersysteem. Zoals bij iedere nieuwigheid het geval is, roept dit nieuwe programma ook verschillende reacties op. Laat ik er een paar noemen: verlangen naar de onbegrensde mogelijkheden, het gevoel dat je in veel minder tijd veel meer kunt doen, en het ultieme ervaren van een nieuwe uitdaging (tenslotte is alles wat nieuw is toch leuk!).

Maar...daar er is helaas niet alles mee gezegd. Want wanneer het nieuwe toch niet zo snel blijkt te gaan als het oude, als je bij het nieuwe via velerlei wegen kunt zoeken naar iets wat bij het oude met één druk op de knop te vinden was. Dan...kun je gaan smachten naar het oude. Terecht? Of gezichtsbedrog? Alle begin is moeilijk wordt er wel eens gezegd. Een kind leert lopen met vallen en opstaan. Maar hij of zij wil en zal lopen!

Gaat het ook zo met een nieuw computerprogramma? Heb ik daar geloof voor? Op dit moment zie ik vooral de strubbels en de frustraties. Maar wie weet waar we over één maand staan. Dan kijken we terug en zeggen tegen elkaar: 'wauw'. Het nieuwe is gekomen en het oude heeft afgedaan. Lang leve de nieuwigheid!

Dakloos

2011-03-01T23:21:00.001+01:00

Morgen is het zover. Dan mag ik samen met een collega-student een presentatie op school verzorgen over armoede in Nederland. Het bestuderen van de stof heeft me een beetje meer inzicht gegeven in de arme kant van Nederland.
De dak- en thuislozen zijn ook een groep die behoren tot deze arme kant van Nederland. Gisteren mocht ik weer meehelpen in de Tweede Mijl in Amsterdam.
Ik sprak met één van de gasten en vroeg hem of hij op straat leefde of een huis had. Hij leefde op straat. Sinds een paar weken. Ik wachtte op het moment dat hij zou vertellen hoe hij op straat was beland. Dat moment kwam niet. De tijd was kort. Misschien speelt er ook wel een vorm van schaamte.

Heb je het programma Stinkend, Beroemd en Dakloos gevolgd? Wat mij trof was wat één van de daklozen vertelde hoe hij op straat was beland:
'Een moment in mijn leven
Einde werk, einde relatie
Hup wegwezen
Uit bestaande patroon
Ergens terechtkomen in Amsterdam
Baan vinden
Baanloos raken
Niet geregistreerd staan
That's it.

Slapen
Ik ben moe
Ik slaap 4 tot 5 uurtjes van de 24
Als dakloze slaap je nooit
Je hoort alles
Als er een auto stopt
Misschien is het politie
Dan maken ze me wakker
Dan moet ik weg
Je rust maar slaapt niet
Het leven op straat leert je de waarden en normen kennen:
Een agent die mij wakker maakt, schopt mij wakker.'

Tot zover het leven van een dakloze. En ik? Ik ga vanavond weer mijn bed opzoeken. In mijn bestaande patroon.

Armoede in Nederland

2011-02-27T19:38:00.001+01:00

Wat vind je van de volgende stelling: armoede in Nederland bestaat niet, want er zijn voldoende sociale voorzieningen waar mensen gebruik van kunnen maken. Ben je het ermee eens of mee oneens?

Komende woensdag wil ik deze stelling in de klas gooien, als ik samen met een collega-student een presentatie ga geven over armoede in de wereld en daarnaast specifiek in Nederland. Ik heb mij op Nederland gericht. Bestudering van allerlei onderzoeken naar armoede in Nederland, bracht bij mij toch wel de nodige verbazing teweeg. Want wat is armoede? Denken we dan aan levenssituaties of aan geldbedragen. De onderzoeken laten vooral resultaten zien in geldbedragen.

Er wordt uitgegaan van twee soorten armoedegrenzen: de zogenaamde lage-inkomensgrens en de gebudgetteerde inkomensgrens. Deze laatste kan dan weer onderverdeeld worden tussen de basisbehoeftengrens en de 'niet-veel-maar-toereikend-grens'. De bedragen die bij deze verschillende grenzen genoemd worden bracht toch wel een soort van schok bij mij teweeg. Bijvoorbeeld de basisbehoeftengrens voor een alleenstaande is 800 netto per maand. Het gaat dan om nauwelijks te vermijden uitgaven zoals eten, huur, verzekeringen, inventaris en onderhoud. De niet-veel-maar-toereikend-grens bedraagt voor een alleenstaande netto 900 euro per maand. Hier zitten een aantal extra uitgaven in zoals lidmaatschap van een bibliotheek of sportvereniging.

Wat een lage bedragen! Dat iemand van deze bedragen moet zien rond te komen. Ik heb te weinig kennis van deze materie om te bepalen of er nog eventuele aanvullingen mogelijk zijn. Toch blijft het weinig geld. Geen ruimte voor extra's. Wat heb ik dan een luxe leven, met wel ruimte voor extra's. Dat is een constatering. Een andere constatering is deze: er is wel degelijke armoede in Nederland!

Dood of levend geld

2011-02-24T12:44:00.000+01:00

Zoals ik gisteren als schreef ben ik vandaag en morgen bezig met de voorbereidingen en invulling van een les Diaconale Taken voor volgende week woensdag. Over armoede in Nederland. Gisteravond al enthousiast begonnen en vanmorgen ben ik verder gegaan. Hele interessant materie vind ik het.
Bijvoorbeeld het onderscheid tussen het levende en het dode geld van een kerk. Het levende geld wordt bijeengebracht door levende leden van een gemeente. Bijvoorbeeld met behulp van collecten of eenmalige acties. Op deze manier kan er snel geld geworven en besteed worden.

Er bestaat echter ook dood geld. Dat is geld dat voortkomt uit vruchtgebruik van bezittingen van bijvoorbeeld gebouwen en woningen, waar diaconieën het beheer over hebben gekregen. Geschonken door mensen die misschien al gestorven zijn. Veel dood geld en weinig levend geld is niet positief voor een gemeente. Dat betekent namelijk dat er weinig kerkleden zijn overgebleven.

Dit doet me denken aan een kerk in Londen, waar ik de afgelopen jaren drie keer ben geweest tijdens een evangelistieactie. Wij verbleven daar als team en konden gebruik maken van allerlei faciliteiten. Het aantal levende leden van deze gemeente bedroeg hooguit vijftien. Waarvan de meesten ook nog ouder waren dan 50 jaar. Wel met een hele enthousiaste voorganger, die de gemeente graag zag groeien. Er was veel dood geld in deze gemeente aanwezig. Boven de kerk bevond zich een apartementencomplex die ooit eigendom is geweest van de kerk, maar later verkocht is. Hoe ik kon merken dat dit dode geld aanwezig was: de kachel stond dag en nacht aan. En hoe kun je anders een gebouw onderhouden met vijftien gemeenteleden?

Het levende geld had de gemeente verlaten. Getuige de vele stoelen die ooit werden gebruikt, maar nu werkloos stonden opgestapeld. We hebben wel gebeden toen als team. Voor meer levende leden. Zodat de opgestapelde stoelen ooit weer gebruikt zouden worden. En dood geld plaats zou maken voor levend geld.

De tijd gaat snel

2011-02-23T13:15:00.000+01:00

Heb je dat ook wel eens, dat je denkt: 'Wauw, wat gaat de tijd toch snel!'. Dat is bij mij wel het geval. Allerlei activiteiten, zowel overdag als 's avonds. Afgelopen zondag was er een wijkavond bij mij thuis. Maandagavond mocht ik voor gespreksleider spelen bij een speciale Alpha Cursus voor drie kerkenraden. En gisteravond had ik een pastoraal gesprek in het kader van mijn opleiding.

Stuk voor stuk allemaal leuke dingen. Wel vermoeiend. Maar ook weer energiegevend. Zodat ik door kan gaan. Als een trein die verder rijdt. Waar de trein naartoe gaat? Af en toe kijk ik eens naar buiten. Zit ik in een compleet nieuwe omgeving, of is het bekend terrein? En als het nieuw terrein is, vind ik dat spannend of uitdagend? Of blijf ik liever op bekend terrein rijden. En bepaal ik zelf het einddoel of laat ik mij verrassen?

Op school gaat het prima. Tegen alle verwachtingen in (bij mijzelf) toch allemaal voldoendes gehaald voor tentamens en verslagen. Volgende week mag ik een les diaconale taken verzorgen. Daar moet ik nog wel even aan trekken. Gelukkig ben ik donderdag en vrijdag vrij.